durmağa çalışmalı idi. "Görəsən niyə gəlib?"-deyə düşündü. Otaqda qərar tuta bilmirdi, pəncərəni açıb üzünə vuran həzin küləyin ətrini içinə çəkdi...
Səlim liftdən çıxıb tələsik evə gəldi.Saranın qızdırması var idi.Narahat olmağa başladı. Veronica bir həkim tanışının yaşadıqları binada olduğunu bildirib onun arxasınca getdi... Sara ilə parkda oturanda tanış olmuşdular .Veronica həkim xanımla birgə içəri girəndə Səlim ona tərəf çevrilib ingiliscə salam verəndə Aylini görüb çaşdı.
-Siz Veronica xanım ilə hardan tanışsınız?-təəccübləndi .
-Saranın atası sənsən, demək,-Aylin də təəccüb içində idi.Veronica ilə tanış olsalar da,Saranın valideynləri haqqında heç bir məlumat almamışdı,-Uşağa anasının adını niyə qoymusan ki?
-Mən də sual verdim axı,-Səlim çaşqın baxışlarını Aylinə zillədi.
-Binanın qarşısındakı parkda tanış olmuşuq .Eyni binada qalırıq axı,-dedi ,- Saraya baxa bilərəm?Veronica dedi ki, qızdırması var. Mən əvvəl baxım. Yaxşı olmasa, bir pediatra göstərin.
-Buyur ,-deyib Aylini Saranın otağına apardı.
Aylin Saranı müayinə edib Səlimə dərman tapşırdı.
-Mən pediatr deyiləm, bilirsən. Yazdığım dərmanı al. Qızdırmasını düşürəcək.Əgər problem olsa,mənə deyərsən. Tanıdığım yaxşı həkimlər var burda.
-Çox sağ ol,Aylin.
-Önəmli deyil, Səlim.
-Mən gedim daha,-Deyib getmək istəyəndə Səlimin səsi saxladı onu.
-Gözlə məni də. Mən də çıxıram,-nazik üst geyimini götürüb Aylinlə birlikdə evdən çıxıb liftə mindilər.
-Sara burda deyil?
-Yox. Qızımla gəlmişəm bura.
-Ayrılmısız?-Aylin marağına güc gələ bilməyib suallarını tuşlayırdı Səlimə.
-Niyə soruşursan?-Deyib Aylini küncə sıxışdırdı. Əllərini divara qoyub keçməsini əngəllədi. Liftin qapısı açılsa da, Səlim liftdən düşmədi,-ayrılmağımı istəyirdin ki?-Deyərək sınayıcı baxışlarını sevdiyi qadının üzündə gəzdirdi. Aylin utanaraq gözlərini qaçırdı.
-Səlim, qapı açıqdır. Mən gedim. Görən olsa, yaxşı olmaz,-Deyib Səlimin əlindən çıxıb özünü bayıra atdı.
-Saranın vəziyyətindən məni də xəbərdar edin. Yaxşı?-deyib