a çatıb qızını oyuncaqlar olan yerə apardı. Sara parkda zaman keçirərkən Səlim də oturmaq üçün yaxın skamya seçən zaman gözü Aylinə sataşdı. Təkbaşına, fikirli və qəmgin halda oturmuş və gözlərini çox uzaqlara dikmişdi. Bir müddət sadəcə Aylinə baxdı həsrətlə. Bayırın soyuq olmasına baxmayaraq əynində sadəcə bir kofta vardı Aylinin. Aylinə doğru yaxınlaşaraq gödəkçəsini Aylinin çiyninə atanda Aylin fikri başqa yerdə olduğu üçün bu ani hərəkətdən diksindi.
-Qorxma... Mənəm... - dedi və Səlim Aylinin yanında oturdu.
-Səlim yenə də eyni şeylər haqqında danışacaqsansa, inan ki..
Səlim Aylinin sözünü kəsərək:
-Yox ,danışmayaq...Əgər danışmaq istəmirsənsə,sadəcə oturaq... - dedi və baxışlarını uzaqlara zillədi. Fikri Aylinli günlərə getmişdi Səlimin. Düz iki il idi ki, Aylindən uzaq idi və Aylin heç bir şey danışmayıb susmağı seçirdi. Hal-hazırda sussa belə,Aylinin yanında olmaq ona yaxşı təsir bağışlayırdı. Aylin,,, Aylin... O,Aylini düşünüb gözlərini uzaqlara dikərkən Aylin də gözlərini Səlimin simasında gəzdirməklə,üzünün mimikalarını,üz cizgilərini incələməklə məşğul idi. Aylin üçün Səlim artıq uzaq biri idi. Qovuşmaları mümkün deyildi. Başqa bir qadına məxsus olan bir insan Aylin üçün nə olsa da,imkansız idi. İkisi də ürəklərində fırtınalar qoparkən dillərini susdurub sakit dayanmağı üstün tutmuşdular.... Ən çətin bir şey məhz danışacaq çox şeyin olmasına rəğmən susmaqdır. Onlar da indi özlərinə işgəncə edərək susqunluğu seçmişdilər. Danışmaq yerinə susurdular. Aylinin gözləri birdən Səlimin əlindəki sarığa sataşdı..
-Səlim, əlinə nə olub? -təlaşla Səlimin sarıqlı əlinə baxıb əlini ovucuna aldı... Hərəkətlərindən də bəlli olurdu ki, Səlim üçün olduqca narahatdır.
Səlimin gözləri Aylinin simasında gəzişdikdən sonra Aylinin əlində olan əlinə baxdı. O əllər bir - birinə həsrət qalmışdılar. Ona görə də əlini çəkmədi.
-Önəmli bir şey deyil.
-Hələ də əsəbiləşəndə vurub yıxmaq adətini tərgitməmisən? - qaşqabaqla Səlimə baxdı. O, qaşqabağını sallayanda Səlimə kiçik