qondurub Səlimin arxasından özündən əmin ədaları ilə baxıb qollarını sinəsində çarpazladı.
-Nə dedin sən?- Deyərək anidən əsəblə çevrilib Aylinin olduğu səmtə götürülüncə Aylinin üzündəki təbəssüm qorxu ilə əvəz olundu. Qorxu ilə irkilib geri çəkilmək istəyəndə ayağının büdrəməyi ilə yerə yıxılıb ayağını əzdi. Ağrıdan qıvranıb üzünü turşudaraq əsəbi baxışlarla Səlimə baxdı.
-Bəyəndin etdiyini?
-Mən etdim məgər?- Ürəkdən qəhqəhə çəkərək gülüb, Aylinə yaxınlaşıb əlini uzatdı.
-Sənin əlin mənə lazım deyil,-Əsəblə Səlimin əlini vurub özü qalxmağa çalışsa da,ayağı ağrıdığı üçün qalxa bilməyib yenidən yerə yıxıldı,-Çıx get burdan. Nə baxırsan,-Gülməmək üçün özünü zorla saxlayıb Aylinin yerdən qalxma mübarizəsini seyr edən Səlimə baxdı,-Səlim,getməsən,duran deyiləm. Baxma mənə elə,-Deyib uşaqlara xas şəkildə dodağını büzüb küsən uşaqlar kimi üzünü çevirdi.
-Bura sənin yerin deyil ki. Mən burda gəzirəm. Sənə nə ?
-Bəlkə,əlinə tum da alıb çırtlayasan...
-Yaxşı,gəl bura. Tutun mənə, qalx,-Deyərək Aylinin qolundan tutub qalxmasına kömək etdi,- inadsan da. Bayaqdan belə etsən nə olardı ki,-Deyərək güldü.
-Çək əlini,-Deyib Səlimin əlini çəkməsi ilə müvazinətini itirməsi eyni anda baş verdi. Yenidən yerə sərələnəcəkkən Səlim onu tutdu. Göz-gözə baxdılar,Aylinin həyəcandan titrəyən çənəsi Səlimin gözündən yayınmadı.
-Bəlkə, dikəlməyimə kömək edəsən. Hələ çox qalacağıq belə?-Deməyi ilə Səlim özünə gəlib onun dikəlməyinə kömək etdi. Evə qədər birlikdə getdilər. Ürəklərinin sürətli atış səsi və həyəcandan tez-tez aldıqları nəfəsin fısıltısı onların səssizliyini pozurdu.Binaya çataraq içəri daxil olanda Səlim ətrafa göz gəzdirib heç kimin olmadığından əmin olub Aylini divara sıxışdırdı.
-Səlim nə edirsən?-Deyərək təəccübdən bərələn gözlərini Səlimə zillədi və atacağı növbəti addımın nə ola biləcəyini bir saniyəyə sığdırıb işıq sürəti ilə min bir fikir keçirtdi beynindən.
- Heç nə,sadəcə həqiqətləri öyrənməyə çalışıram,-Əllərini Aylinin çiyinləri üzərində divara qoyub,