yaşadan qadın indi də onu bütünlüklə yerdən-yerə vuraraq,qəlbini tikələrə bölərək o adamın qoluna girib getmişdi.Onu necə də tez unutmuşdu. Səlimin donuq baxışları Aylinin hər addımının kölgəsini müşayiət edərkən Aylin dayandı və geri çevrildi. Səlim bütün xəyal qırıqlığı ilə,ürəyindəki əzabı ilə hələ də onun arxasından baxırdı. Gözləri dolmuş buludtək bir şimşəyə bənd idi. Güclə saxlayırdı özünü dəli olmamaq üçün,sulugöz qadınlar kimi göz yaşı tökməmək üçün. "Bəlkə,indi çevriləcək və səni sevirəm,deyəcək",-Səlim iç səsinə qalib gələ bilmədən hələ də nəyəsə ümid edirdi.Aylin isə içəri girə bilmirdi,Səlimin qəmli baxışlarına kilitlənib qalmışdı. Gözlərini Səlimdən çəkə bilmirdi. Sanki gözlərini çəksə, bir daha Səlimi görə bilməyəcək,bir daha səsini eşitməyəcək,bir daha ona aid ola bilməyəcəkdi.Yanında duran adama aid deyildi sanki. Ürəyi,fikri, ağlı-bir sözlə, bütünlüklə Səlimdə qalmışdı. İstərdi ki, bir ömür danışmasalar belə,sadəcə yan - yana otursunlar,qəlb ritmlərini duyacaq qədər yaxın olsunlar,hiss etsinlər ürəklərindəki istiliyi. Bir ömür onun bir cüt gecə gözlərinə baxmağı istərdi.Gecədən pay olan ulduztək parlayan bir cüt qara göz onu öz əsirinə aldıqca gözünü çəkə bilmirdi. Səlim də tutqun baxışlarını çəkmədən məzəmmət
edərcəsinə ona baxırdı. Aylin yanındakı adamın onu səsləməsi ilə yoluna davam edərək binaya daxil oldu.Səlim isə bir müddət sadəcə Aylinin getdiyi boşluğa dalaraq baş verənləri dərk etməyə çalışdı. Sonra da qırılmış ümidlərini ,puç olmuş xəyallarını, gözündə qalan arzularını da alıb kluba getdi.

Artıq Veronica xanımın iş saatı bitmişdi və o,evinə getməli idi.Səlimə nə qədər zəng etsə də,ona nə zəng çatırdı, nə də evə gəlirdi. O,bir müddət nə edəcəyi haqqında fikirləşdikdən sonra ağlına gələn fikirdən üzündə təbəssüm əmələ gəldi. Cəld evdən çıxıb bir mərtəbə yuxarı qalxdı.Aylinin qapısı önünə çatıb əlini zəngə aparanda bir anlıq tərəddüd etdi. Səlim bu etdiyinə əsəbiləşməzdi ki, görəsən?Son anda fikrindən əl çəkib geri qayıtmaq