i sərsəm qəlbi tam dərk etmirdi.
-Sabah çıxıb bu lənətə gəlmiş şəhərdən cəhənnəm olub gedəcəm. Aylindən uzaq olub mən də öz yarımçıq,bərbad olmuş həyatımı yaşayacam. Ona xəyanət edəcəm.Ona nifrət edəcəm. O, vəfasızdırsa,mən də alçaq olacam",- üzünü ətrafda olan adamlara tutub onların başa düşmədiyi üçün çaşqın baxan nəzərləri altında öz dilində sözləri ard-arda sıralayıb gözlərini məchul bir nöqtəyə zillədi. Yerindən qalxıb səntirləyərək məkanını tərk etdi. Bayıra çıxıb ciyərlərinə bol-bol oksigen hədiyyə etdikdən sonra maşınının qapısını açıb minmək istəyəndə orda dayanan taksi onu minməyə qoymayıb öz maşınına mindirdi. Etiraz etsə də,sürücü ona məhəl qoymadan arxa qapını açıb ona arxa oturacağa oturmağa kömək etdi. Yaşadığı ünvanı çətinliklə öyrənməyə müvəffəq olduqdan sonra birbaşa ünvana sürdü. Sürücü düşməkdə kömək etsə də,qolunu ondan çəkib yıxıla-dura binaya girdi. Evinə çatıb,qapını açıb özünü divana sərələyib bir müddət beləcə oturdu."O ,xaindir",-özbaşına asta səslə danışmağa başladı. Sanki qarşısında biri var imiş kimi bir boşluğa zillənib danışırdı. Danışdıqca isə bayaqdan sakit tutmağa çalışdığı əsəbləri gərilməyə başladı.Saatdan xəbəri olmadığı üçün,həm də Sara onsuz yuxuya getmədiyi üçün Saranı otaqda görməmək ona qəribə gəldi. "Qızım hardasan?"-deyərək yerindən üçüncü dəfədə qalxmağı bacarıb, səntirləyə-səntirləyə qızı olan otağa gəlib qapını açdı.Çarpayıda Aylini qızı və Sara ilə yatan gördüyü üçün qapını bağlayıb geri qayıtmaq istədi. Bir anlıq səhv evə girdiyini düşündü. "Yox,bura mənim evimdir",-Deyib yenidən içəri girdi və gözlərini ovxaladı."Xəyallarda da məndən əl çəkmir"-dedi öz-özünə. Sonra tez-tez aldığı nəfəsi sabitləyərək çarpayıya yaxınlaşıb bir küncündə oturdu. Xəyal zənn edərək Aylinin qızına baxıb gülümsədi: "Necə də anana oxşayırsan",-dedi və əlini saçlarına götürdü.Aylin Səlimin səsini eşidərək ani hərəkətlə yerindən qalxıb pıçıldadı.
-Səlim...
-Sən danışa bilirsən?-Göz bəbəklərini böyüdərək təəccüblü bir baxış atıb yüksək