ı yuxuya təslim etdi...Aylin onu bir müddət beləcə qucaqlayıb sığalladı. Daha sonra ehtiyatla başını özündən ayırıb divana doğru götürüb başının altına yastıq qoydu. İçəri otaqlardan birindən ədyal tapıb,üstünü örtüb onun məsumca yatışını seyr edərək yenidən barmaqlarını saçlarında gəzdirdi.Səlimin saçlarına bəxş olunan sevgi ilə öz barmaqları da həsrət qaldığı qoxunu özünə hopdururdu. Saçlarından üzünə istiqamətlənən barmaqları Səlimin saqqallı üzünün cizgilərində itirdi."Mən səni necə də pərişan etmişəm. Ah, Səlim. Kaş ki zamanı geri qaytara biləydim. Amma nə olsa da,sənə hər şeyi danışacam. Məni bağışlamasan da, danışacam. Səni sevməkdən bir gün belə əl çəkmədim.Mən də sənsiz yaşaya bilmirdim. Dəniz sayəsində ayaqda qalmağı bacarmışam,sənin Sara ilə qaldığın kimi",-dedi və gözündən axan yaş Səlimin yanağına damcıladı. Səlimin yanağına uzun bir öpüş qondurub, qoxusunu bir neçə dəfə dərindən içinə çəkərək dodaqlarını yanağından ayırdı. Hələ də bilmirdi ki,Səlim evlənib,yoxsa yox. Artıq onun evlənmədiyini düşünməyə başlamışdı. Sabah Səlimdən bunu özü soruşacaqdı. Artıq danışmaq zamanı gəlmişdi,keçirdi də.
***
Səlim gözlərini yavaşca açıb yerindən qalxmağa çalışanda başının içində sanki təbil çalırdılar. Zoqquldayan başı elə bil harasa dəymiş kimi ağrıyırdı. Axşam yenə də həddini aşacaq şəkildə içdiyini xatırladı. Tam olaraq nələr baş verdiyini bilmədən yerindən qalxdı. Dünən gecə olanlar yadına düşüncə tez qızının otağına qaçdı. Astaca qapını açıb içəri baxanda qızı təkbaşına yatırdı.Aylinin isə izi-tozu yox idi. Dünənin bir xəyalmı, həqiqətmi olduğu haqqında ən kiçik təxmini belə yox idi. Amma hər şey real imiş kimi onu öz ağuşuna alıb əzab verirdi.Salona keçib divarda asılan oval şəkilli, tünd göy rəngdə olan saatın əqrəblərinin düzülüşünə baxdı. Hələ saat 6-ya 15 dəqiqə qalırdı. Öz otağına keçib, baş ağrı dərmanı götürüb mətbəxə keçərək su süzüb dərmanını içdi. Baş ağrısı gözlərinə istiqamətləndiyi üçün üzünü turşutdu. Ev onu sıxırdı,yuxusu da uzaqlara qaçıb