Temperaturun yüksəlməsi iştahanın azalmasına, uşağın az hərəkət etməsinə səbəb olur. Bu isə, xəstəliyə qarşı mübarizədə vacib olan - bədən enerjisinə qənaət etməyə imkan verir. Beləliklə, temperaturun müəyyən səviyyəyə qədər yüksəlməsi, bədənə nəinki ziyan vurmur, hətta əksinə olaraq, xəstəliyə qarşı mübarizədə qalib gəlməkdə orqanizmə kömək edir. Ancaq, hərarətin çox yüksəlməsi uşaq orqanizmi üçün çox təhlükəlidir! Bəzi hallarda yüksək hərarət uşaqlarda qıcolmalara və hətta ölümə də səbəb ola bilər.

Valideynlər həmçinin onu da bilməlidirlər ki, “zərərsiz” hesab edilən angina və qripdən savayı, hərarətin xeyli dərəcədə yüksəlməsi (39o C-dən artıq), digər daha ağır və təhlükəli olan pnevmoniya (ağ ciyərlərin iltihabı), pielonefrit (böyrəklərin iltihabı), sepsis (təhlükəli mikrobların qana keçməsi) və s. xəstəliklər nəticəsində də ola bilər. Buna görə də yüksək hərarət zamanı uşağa ilkin yardım göstərdikdən sonra, uşağa nəzarət edən həkim-pediatrı tez bir zamanda evə çağırmaq lazımdır. Həkim uşağı müayinə edərək temperaturun yüksəlməsinin səbəbini müəyyən etdikdən sonra ona müvafiq müalicə də təyin edəcəkdir.

Uşaqlarda hərarəti düzgün olaraq necə ölçmək lazımdır?

Böyüklərdə olduğu kimi uşaqlarda da hərarəti – qoltuq altında ölçmək lazımdır. Pediatrlar uşağın temperaturunu düz bağırsaqda ölçməyi məsləhət görmürlər. Ona görə ki, düz bağırsaqda olan hərarət, bədən hərarətindən adətən 1oC daha yüksək olur. Əksər həkimlər belə hesab edirlər ki, temperaturun ölçülməsi üçün adi civəli termometrdən istifadə etmək daha yaxşıdır. Elektron termometrlər rahat olsa da, həkimlərin müşahidələrinə görə daha tez-tez “səhv edirlər”. Uşağın özünün şəxsi termometri olmalı və hər dəfə istifadə edilməzdən əvvəl onu spirtlə silmək lazımdır. Uşağın bədən temperaturunu o arxası üstə uzanarkən ölçmək daha yaxşıdır. Bu zaman qoltuqaltı nahiyə quru olmalıdır. Əgər uşaq tərləmişsə, əvvəlcə qoltuğun altını silmək lazımdır. Termometri uşağın qoltuğunun altına qoyaraq, onun sürüşüb