Ənginlərdən bir sancı. .Sənin üçün darıxmaq. .Ruhunun incəliyinə söykənib uşaqlığıma körpülər qurmaq...Ovuçlarının içindən dənizlərə köç etmək...Ən sonunda səndə dayanmaq. .Saçlarının kölgəsində göy qurşağı təzahür etməsi ...Sonra əllərimi sinəmə qoyub gözlərinin yağmurunda islanmaq narın-narın...Sonra təmizlənmək hərf hərf...Sonra sahillərində böyümək dəniz saflığında...
Həsrətlərdən bir həsrət günlərdən bir sən...

Yuxulardan oyandırdım bütün hərfləri. .Sənə doğru tələsir bütün cümlələr. .Bir yanğına bürünmüş həsrətlərimi naxış kimi düzürəm buludların ətəklərinə. .Sen səmadan məni səslədikcə mən nəfəsinlə qanadlanacam və sənə doğru uçacam. .Sonra isə səninlə ölmək. .Buraxmaq eləcə qollarımı qollarına. .Könül rahatlığıyla sərilmək ayaqlarının altına. ..Qollarında ölmək nəhayət. ..Sonra da gözlərində doğulmaq yenidən...
Səndə bir mən. ..Məndə bir sən...

Sən ... Sahilə uzanan bir dəniz .Mən...O sahildəki gün
şin alovlandırdığı torpaq. .Sen mavi ,dənizin sularındakı ən gözəl rəng...Mən isə maviyə həsrət yoxsul bir qum dənəciyi ..Bahara özənən qış ikən mən, sən baharları qısqandıran cümlə. İndi iliklərimə qədər sənlə islanmışkən hansı həsrət hansı söz səni təsvir edər ki. .Seni ancaq mən izah edə bilərəm deyilmi?
Həsrətin sən olduğu bir yerdə başqa nəyə həsrət qala bilərəmki...