Bolum 30

❤FINAL❤

Həyat insanı bir ömür bacardığı qədər yormaqdan əsla əl çəkmir, rahatlıq vermək istəmir. Sən yorulub oturmaq istəyirsən, o isə yenə də bir dərdi salır sənin arxanca və sən yenidən marafon keçirmək məcburiyyətində qalıb qaçdıqca qaçırsan. Üzləşmək istəmirsən bütün bu problemlərlə. "Niyə bunlar sadəcə mənim başıma gəlir?"-deyərək üsyan edirsən. Amma bilmirsən ki,sadəcə sənin yox, hamının başına corab hörür. Nə olsa da, doğurdan da,hər şeyin yaxşı olacağı gün gələcək. Paul Auster deyir ki, xəyallarınızın arxasınca qaçın,bir gün mütləq yorulacaqlar. Həyat da, xəyallar da axırda bezib sənə sənin istədiyini bəxş edəcək bir gün. İstədiyin bir şey varsa, onu edə bilməyəcəyini düşünürsənsə,düşünmə. Əksinə,imkansız olduğunu düşündüyün həmin o şeyi bacar. Çünki insan üçün imkansız deyə bir şey yoxdur... Xəyallarınızı həyata keçirin və əsla əl çəkməyin...


Aylin eşitdiyinin təsiri ilə bir anlıq özünü itirdi,bədəni sustaldı və əlləri yanına düşdü. Göz bəbəkləri böyüdükcə böyüdü.
-Özünü itirdiyinə görə,demək,heç də yanılmamışam. Qızımı məndən gizlətmisən,-Dedi və onlara yaxınlaşmaqda olan ayaq səslərini eşitdilər.
-Səlim... İndi yox.Nə olar.Gələn var,- deyərək yalvarış dolu baxışları ilə Səlimi inadından çəkindirməyə çalışdı. Səlim Aylinin yalvarış dolu səsi ilə onu buraxıb qolunu boynuna dolayaraq yuxarı doğru istiqamətləndilər.
-Aylin,nə olub sənə?-Deyən kişi səsinə doğru baxışlarını qaldırıb onlara tərəf gələn adamı gördülər.
-Narahat olma... Hər şey yaxşıdır. Sadəcə bir az burxulub,-Deyərək ayağını işarə etdi.
-Gəl,gəl,mən sənə kömək edərəm,-Deyib özü Aylinə komək etmək üçün qolunu dəstək edir kimi boynuna keçirtdi və Səlimə doğru çevrilib,-Çox sağ olun,bura qədər əziyyət çəkdiniz,-Deyərək sərbəst qalan əlini Səlimə uzatdı,-Zahir.
-Mən də Səlim,-Deyərək qalibanə baxışlarını öncə gözlərini qaçıran Aylinin üzündə gəzdirib sonra Zahirə baxaraq əlini sıxdı.
-Səlim???-təəccübdən bədəni süstləşən Zahir az qala Aylini buraxacaqdı. Özünü ələ alaraq