n düzgün etmirsən,-Zahir sualını fikirli halda otağında oturub düşüncələrə dalan Aylinə ünvanladı. Aylin astaca başını qaldırıb nəsə deməyə cəhd etsə də, dodaqları sanki bir-birindən qopmaqda çətinlik çəkirdi.
-Əslində,mən də ona deməyi çox istəyirəm. Bilmirəm,indi həyatı necədir.Onu bilirəm ki, Dənizin varlığı onu sevindirəcək. Sadəcə mən bilmirəm,Zahir,üzüm yoxdur. Onun üzünə necə baxım? Mən əvvəl dərk etmirdim,amma indi bu qədər zaman sonra etdiyim yalnışı daha yaxşı dərk edirəm. Səlimdən qızını gizlətmək ona qarşı edə biləcəyim ən böyük pislik olub.
-Bəs nəyi gözləyirsən? Ona hər şeyi danış,- Aylinin yanında oturaraq onun əllərini öz kobud ovuclarının arasında itirdi,-İstəsən,Azərbaycana sənə görə qayıda bilərəm. Birlikdə gedərik. Hər şey yaxşı olar.
-Mən qorxuram,Zahir. Çox qorxuram. İki il olacaq artıq. Mən onu bu qədər zaman sonra necə axtarım? Necə deyim ki,qızın var?! Əvvəl çox istəyirdim, deyim. Sonra nəsə olurdu və alınmırdı,- qorxaq baxışlarını Zahirin gözlərinə zillədi və əllərini daha bərk tutdu.
-Səlimlə danışmaq istədiyini mənə niyə deməmişdin? Mən sənə kömək edərdim.
-Mən özüm də tam nə edəcəyimi bilmirdim. Ona görə də nə bilim. Amma üç ay sonra məzuniyyət götürəcəm. Bəlkə...
-Azərbaycana getmək istəyirsən?
-Hə, bəlkə də,üzləşməliyəm Səlimlə. Ona necə deyəcəm,heç bilmirəm,amma deməliyəm,bunu bilirəm.
-Sən düzgün qərar vermisən, bacım,-Deyərək onu qucaqlayıb saçlarını öpdü.

İndiki zaman...

Səlim binadan çıxanda Saranın yanında Dənizi də gördü. Yavaş addımlarını iti addımlarla əvəzləyib parka doğru yol aldı və uşaqların yanında ayaq saxladı.
-Mrs. Veronica,why Danis is alone?(Veronika xanım,Dəniz niyə təkdir?)
-She.was enstrusted to me,Mr.Salim. They will come and get her soon.(Mənə əmanət ediblər, Səlim bəy. Bir azdan gəlib götürəcəklər.)
-Very well.I understood. I am walking around this little one. You take care of Sarah(Lap yaxşı. Anladım. Mən bir az gəzdirim bu balacanı. Siz Saradan muğayat olun.)
-Ok,Mr.Salim.(Yaxşı,Səlim