bəy.)
Səlim Dənizi də götürüb maşınına doğru istiqamətləndi. Qızı ilə zaman keçirmək istəyirdi. Onsuz keçirdiyi zaman heç nə ilə əvəz oluna bilməzdi,amma bu yolla ona daha yaxın olmaq istəyirdi. Qızını qucağına alıb ilk öncə onu qucaqlayıb üzündən, gözündən,körpə əllərindən öpdü. Öz canının parçası olduğunu bilmək ona əvəzi olmayan hisslər bəxş edirdi.Dəniz çox sakit uşaq olduğu üçün Səlimin yanında ağlamırdı və bu Səlim üçün lap göydəndüşmə olmuşdu.

***

Aylin Səlimin evinin qapısı önündə ayaq saxladı. İndi özünü buna hazır hiss etməsə də, cəsarətini toplayıb danışmalı idi. Barmağını zəngin üzərinə gətirib dərindən üç dəfə nəfəs aldı.Nəfəs alışı ətrafdakı sükutu pozduqca Aylinin həyəcanı artırdı.
Nəfəsini dərib qapının zəngini basdı. Veronica xanım qapını açdı.
-Hi, Veronica.(Salam,Veronica.)
-Hi, Aylin.(Salam,Aylin.)
-İs Salim not at home?(Səlim evdə yoxdur?)
-No,he went for a walk with Danis.(Yox, Dənizlə gəzməyə getdi.)
-With Danis???(Dənizlə???)- Eşitdiyinin şoku ilə bağırdı,-Where???(Hara getdi???)
- Did not say anything to me.(Heç nə demədi mənə.)
-Yox. Yox. Bu ola bilməz,-Deyərək tələsik addımlarla liftə doğru qaçdı.Ayaqları hərəkət qabiliyyətini itirir,əlləri həyəcandan tərləyirdi. Bütün bədəni sanki süstləşmiş,keyimişdi. Binadan bayıra çıxıb bilinməz yollara düşdü. Səlimin hara getdiyini bilmirdi, qorxurdu. Qızını ondan qoparmağından qorxurdu. Gözlərindən axan yaşlar ara vermədiyi üçün önünü dumanlı şəkildə görür, bir neçə dəfə də maşın altında qalma təhlükəsi ilə üzləşmişdi. Özünü toplayıb Səlimin hara gedə biləcəyini düşünməyə başladı,amma nə çarə?Heç bir fikir ağlına gəlmirdi və bu da onu dəli etməyə bəs edirdi. Neçə saat London yollarını dolaşdığını bilmədi. Amma belə tapa da bilməyəcəyini yaxşı bilirdi. Sadəcə əli-qolu bağlı oturub gözləyə də bilmirdi. Ayaqları yerə mıxlanıb getmək istəmir,bədəni isə yorğunluqdan olduğu yerə sərilmək istəyirdi. Ürəyi Səlimin onu geri gətirəcəyini deyir,beyni isə buna inanmaq istəmirdi. Son olaraq evə