oğurladın?
-Səlim, nə deyəcəyimi bilmirəm,-Titrək səsi ətrafın səs-küyündə itib batırdı.
-Danış, nə vaxta qədər qızımın varlığını gizlədəcəkdin?Mən bura gəlməsəm,necə olacaqdı?
- Mən səninlə rastlaşmadan öncə Azərbaycana gəlmək haqqında danışmışdım Zahirlə. Sonra səni görəndə bilmirəm,nə oldu. Amma dilim susmağı seçdi. Danışacaqdım səninlə,sadəcə zaman gözləyirdim. Başa düş,nə olar!!!-Deyərək Səlimə tərəf çevrildi və gözlərindəki dərin hüznlə, peşimançılıqla qovuşan kirpikləri islanmağa başladı.
-İtirdiyimiz zaman bəs etmədi?-Çarəsizcə deyilən sözlər keçmişin bərpa olunmayan yollarında yorğun düşmüşcəsinə asta çıxırdı artıq.
-Çox çətin idi mənim üçün. Səndən ayrılmaq da, Dənizi tək dünyaya gətirmək də. Mən yorulmuş və bezmişdim.
-Birlikdə olub hər şeyin öhdəsindən gələ bilərdik. Sevgi hər şeyin öhdəsindən gələr, deyirdim,sən isə bəzən gəlmir,dedin. Sən yanımda olmağıma icazə versəydin, öhdəsindən gəlməyi sənə sübut edərdim,- siqaretini yandırıb bir qullab aldıqdan sonra tüstünü aramla havaya buraxdı.
-Bağışla,Səlim,- Gözündən axan yaşı silib üzünü yana doğru bükdü. Peşimançılığın soyuqluğunu iliklərinə qədər hiss edirdi,-Artıq siqaret də çəkirsən?
-Səndən sonra pis vərdişləri özümə dost bildim. Yanımda olub "Çəkmə də o zəhrimarı" deməyini çox xəyal etdim. Sən isə yoxluğa bürünüb məni də acıların ortasına buraxdın.
- Mən düşündüm ki, olmasam,Sara ilə xoşbəxt ola bilərsiniz. Aranızda maneə qalmaz...
-Bizim aramızda olan maneə sən deyildin. Bunu hardan çıxarırsan? Mən məgər sənə belə hiss etdirmişəm? Aramızdakı maneə kimi hiss etdirmişəm?- Aylinin çiyinlərindən tutub özünə doğru çəkdi. Gözlərini gözləri bərabərində saxlayıb nəfəsini üzündə gəzdirdi,- Sara ilə aramda olan maneə sən yox,sənə olan bitmək bilməyən sevgim idi,-Aylinin üzünü ovucları arasına alıb baş barmağı ilə göz yaşını sildi.
-Sən hardan bildin ki Dəniz sənin qızındır?- Gözünü Səlimdən çəkmədən gözlərinə zillənib zəif səslə sualını ünvanladı.
- Eh,Aylin...- Qırılmış bir təbəssüm ilə Aylinə