ə baxıb əllərini ondan çəkərək yerində dikəldi,- Mən bilirəm ki,o,məndən başqasının ola bilməz. Sənin gözlərində hələ də sevgi görürəm. Məni sevdiyini deyən bu qadın məndən başqasına təslim olmazdı,-araya bir müddət çökən ağır sükutun ardından Səlim yenə səssizliyi pozdu,-Sara ilə evlənməmişəm. Səndən sonra da sənə aid oldum.
-Nə? -Üzünü yana tərəf çevirən Səlimin üzünü özünə tərəf çevirib böyümüş göz bəbəklərini onun hüznlü çöhrəsində gəzdirdi,- bu qədər zaman boşunamı əziyyət çəkdik?
-Sən çox böyük səhv etdin sadəcə.
-Saranı sevmişdin və mən düşündüm ki...
-Sevgi deyildi,-Deyərək Aylinin sözünü kəsdi,-Sevgi bir dəfə olur,demişdim sənə. Sara da sənə gələn yolda sevgi sandığım hiss idi. Sevgim isə sənsən. Bəlkə,daha qovuşa bilmərik...
-Sus... Sus,Səlim,- deyərək barmağını Səlimin dodaqları ilə qovuşdurdu...Ani hərəkətilə qollarını Səlimin boynuna dolayıb boynundan öpərək həsrətini xəfiflətməyə çalışdı. Etdiyi səhvin yandırıcı odu ürəyini yandırıb külə döndərirdi.
-Sən canını belə qurtaracağını düşünürsən,demək. Heç də sevinmə. Məni sənsiz qoymağının bədəlini ödətəcəyəm,-Deyib bərk-bərk Aylinə sardı qollarını.
-Yanımda ol,sonra istəyirsən, lap öldür məni.
-Yox,səni öldürə bilmərəm. Sənsiz yaşaya bilmərəm. Bu qədər zaman var olduğunu bildiyim üçün yaşaya bilmişəm. Sən olmasan,mən də olmaram.
-Səlim...
-Aylin,sənə bir şey verməliyəm,-Deyərək Səlim Aylindən aralandı və cibinə qoyduğu məktubu çıxarıb Aylinə uzatdı.
-Bu nədir belə?-Aylin üstündə adının yazıldığı görüb təəccüblə məktubun o yan-bu yanına baxdı.
-Saranın sənə məktubudur.
-Nə? Zarafat edirsən?
-Aç,oxu,Aylin. İstəsən,mən maşında gözləyim. Tək oxu,-Deyərək getmək istəyəndə Aylin onun əlini tutub saxladı,- Getmə,Səlim. Sən də otur.

AYLİNƏ...

Aylin, necə başlayım,bilmirəm.Mən ilk öncə səndən üzr istəyirəm ,Aylin. Səlimlə aranıza girib sizin xoşbəxt olmağınıza mane oldum.Günahkaram və heç bir səbəb buna haqq qazandırmağa bəs etməz. Mənim tək istədiyim şey xoşbəxt olmaq idi. Həyatda heç vaxt