xoşbəxt ola bilməmişəm. Dada bilmədim bu hissi mən. Səlimlə xoşbəxt ola biləcəyimi düşünürdüm. Amma Səlim son zamanlar məni görmürdü belə. Sonra səni sevdiyini dedi mənə. Mən də hamiləliyimi istifadə edərək Səlimi geri qaytara biləcəyimi sandım. Elə bilirdim ki,sən olmasan ,məni yenidən sevər. Amma indi anlayıram ki, sevgi məcburi deyil,sevgi ürəkdən gəlməlidir.Səlim də məni yox,səni sevirdi. İndi anlayıram ki,bizim aramızdakı əngəl sən yox,Səlimin sənə olan böyük sevgisi idi. Mən çox peşimanam.Sən getsən də, Səlim mənimlə evlənmədi. Biz heç bir zaman ailə olmadıq. O,həmişə səni sevdi. O,sənə görə acı çəkdi, mən isə etdiklərimə görə vicdan əzabı çəkdim. Sevənləri ayırmaq təxmin edə bilməzsən,necə böyük bir yükdür. Hələ ki mənim vəziyyətimdə olan biri üçün. Həkimlər mənə deyəndə ki ,ya körpən,ya sən,onda anladım ki, mənim həyatda yerim yoxdur. Bu mənim cəzam idi. Körpəmi görmədən bu həyatdan gedəcəkdim. Bir ana üçün bu çox çətin bir şeydir. Sevdiyin körpəni dünyaya gətirəcəksən,amma ona toxuna bilmədən,onun qoxusunu hiss etmədən,onu bir dəfə də olsa, öpmədən öləcəksən. Mən o hissdən məhrum oldum.
Mən səni daha yaxşı başa düşürəm indi.Sən körpəni itirəndə nə yalan deyim,mən çox sevinmişdim. Bir maneə daha aradan qalxmışdı. Aylin, mən çox əzab çəkirəm. Düşüncələrim üçün, əməllərim üçün çox peşimanam və çox təəssüf olsun ki,mən bunları düzəldə bilmədən gedirəm.
Mən körpəmə qıya bilmədim. O,günahsızdır. Ona görə də mən öz həyatımdan əl çəkdim. Çünki mən günahkar idim. Belə ödəmək istədim günahımın əvəzini.Amma ruhumun rahatlıq tapması üçün siz qovuşmalısınız. Məni bağışlamaq bilirəm ki, çətindir. Məni bağışlamasan da, qızıma baxmanı istərdim. O,anasızdır. Köməyə ehtiyacı var. Axı o, körpədir. Hələ ana nəvazişi nədir, bilmir. Sadəcə ata sevgisi görəcək.
Sənə demək istədiyim digər bir şey isə qızım haqqındadır.O ,sadəcə mənim qızımdır. Bəlkə də,Səlim sənə bunu deməyəcək.Çünki ona qızım deyibsə,mənim deyil,deməz. Mən sizi ayırmaq üçün bunu da yalan demişəm. O, Əli və