Aylinə baxdı. Aylin isə Zahirdən də, Səlimdən də gözlərini qaçırıb gah yerə baxırdı,gah qarşıya,gah da baxışlarını dolandırırdı.
-Zahir,gəl,yuxarı çıxaq. Ayağım ağrıyır.
-Yaxşı,çıxaq,-Deyib Səlimə çevrildi,-Hələlik,Səlim. Səninlə də mütləq görüşək.
-Narahat olma. Mən də bu binada qalıram.
-Hələ üstəlik eyni bina imiş,-Deyərək məzəmmət dolu nəzərlərini Aylinə çevirdi və Səlimdən aralanıb yuxarı çıxdılar.

***
Səlim evin bütün künc-bucağını,otaqlarını gəzib var-gəl etdikdən sonra bir müddət də cüssəsini divana sərdi. Ev üzərinə gəlməyə başladıqca təcili Aylinlə danışmağa ehtiyac duyurdu. Təxminində yanılmamış olmağı isə ona sevinc bəxş edirdi. Aylin evli deyildi,demək,uşaq haqqında da yalan demişdi. Dəniz ondan başqasının ola da bilməzdi. Bir yanı sevincli ikən,digər tərəfi qəzəb saçırdı."İki il öz yoxluğu ilə məni sınağa çəkmək az deyilmiş kimi bir də məni qızıma həsrət qoydun,demək,Aylin xanım". Bir müddət siqareti tərgitsə də,Aylinlə olan qarşılaşmadan sonra çox çəkməyə başlamışdı. Evdə siqaret çəkmə kimi vərdişi olmasa da,bu dəfə özünü saxlaya bilməyib siqaret yandırdı. Duman havada müxtəlif fiqurlar cızarkən Səlimin əsəbləri bir az da gərilirdi. Siqareti tam çəkə bilməyib söndürdü. Qapının zənginin səslənməsi ilə yerindən qalxıb qapıya tərəf istiqamətləndi. Gələn Veronica xanım idi.
***
Sara oyandıqdan sonra Veronica onu yedirdikdən sonra hava alması üçün əynini geyindirib parka düşürdü. Zahir ilə Aylin evdə söhbət etdiyi üçün Bənövşə də Dənizi parka düşürmüşdü. Normalda bu saatda işində olmalı olsa da,bu gün işdən icazə almışdı. Dənizi oyuncaqlar olan yerə qoyub özü skamyada oturaraq uzaqdan Dənizi seyr etsə də,fikri Aylingildə qalmışdı. Veronicanı görən kimi Dənizi də ona əmanət edib özü də evə çıxdı.

Bənövşə qapını açıb içəri girəndə səssizlik hökm sürürdü içəridə. Səssiz olduğu qədər də gərgin bir abu-hava hökmranlıq edirdi otaqda.Zahir pəncərəyə yaxın dayanaraq arxasını çevirmişdi. Aylin isə divanda oturub,əllərini də qovuşdurub arada