k otit üz sinirinin iflici, təbil pərdəsinin atrofiyası, qulağın xoleasteatoması – birləşdirici toxuma mənşəli kapsulla əhatə olunan, ölü epitel hüceyrələri, irin, eksudatdan ibarət şişəbəzər törəmə ilə nəticələnə bilər.

Allergik otitin diaqnostikası
Diaqnostika əlamətlərin təhlili, yanaşı gedən allergik xəstəliklər və allergik otit üçün risk amili sayılan patologiyalar barədə məlumatın toplanması yolu ilə aparılır. Otolarinqoloq otoskopiyanın köməyilə təbil pərdəsinin hərəkətlilik dərəcəsini təyin edir, qulaq boşluğunun vəziyyətini qiymətləndirir. Bəzən hiperemiya, irinli ifrazat və ya sarı möhtəviyyatlı (eksudat) qovuqcuqlar müşahidə edilir. Təbil pərdəsinin punksiyası (parasentez) zamanı ezozinofillərin yüksək miqdarda toplandığı yapışqanlı selik ifraz olunur. Eşitmə zəifliyini müəyyən etmək üçün bir sıra audiometrik testlərdən istifadə olunur. Öz vəziyyətini izah etməyə çətinlik çəkən uşaqların müayinəsi zamanı bu testlərin istifadəsi xüsusi əhəmiyyət kəsb edir.

Allerqoloji anamnez bu tip xəstəliklərə irsi meylliyi, allerqoloji testlər isə hiperhəssaslıq reaksiyası törədən allergeni aşkar etməyə imkan verir. Laborator diaqnostika periferik qanın analizi və ifrazatda eozinofillərin miqdarının təyinindən ibarətdir. Orta qulağın iltihabının klassik müalicəsinin qeyri-effektivliyi, antihistamin preparatların qəbulu fonunda vəziyyətin yaxşılaşmaması xəstəliyin allergik mənşəli olmasından xəbər verir. Xəstədə bronxial astma və ya allergik rinitin müşahidə olunması həkim-allerqoloqa allergik rinitdən şübhələnməyə əsas verir. Həmçinin digər allergik reaksiyalar, məsələn, övrə, ödem, qaşınma mütəxəssisin düzgün diaqnoz qoymasına kömək edir.

Uşaqlarda xəstəliyin diaqnostikası çətinlik törədir, bu da az yaşlı pasiyentlərin öz narahatlıqlarını düzgün izah edə bilməmələri ilə bağlıdır. Bəzi uşaqlar sübyektiv əlamətləri «şaqqıltı» kimi qiymətləndirir, qulaq tutulması və mayenin olmasından şikayət edir.

Allergik otitin müalicəsi
Terapevtik tədbirlər