u əsasən klinik simptomatikaya görə qoyulur. Belə ki, ətraflı anamnez, laborator analizlər və allerqoloji sınaqların aparılmasına zaman qalmır. Anafilaksiyanın inkişaf etdiyi şəraitin (dərmanların parenteral yeridilməsi, ilan sancması, müəyyən qidanın qəbulu və s.) dəyərləndirilməsi diaqnostikada kömək edə bilər.

Obyektiv müayinə zamanı xəstənin ümumi vəziyyəti, orqan və sistemlərin funksiyaları (ürək-damar, tənəffüs, sinir və endokrin) qiymətləndirilir. Anafilaktik şoku olan pasiyentin vizual müayinəsində huşun aydınlığını, bəbək reflekslərinin saxlanmasını, tənəffüsün dərinliyi və tezliyini, dəri örtüklərinin vəziyyətini, sidikifrazı və defekasiya üzərində kontrolun saxlanmasını, qusmanın olub-olmamasını, qıcolma sindromunu müəyyənləşdirməyə imkan verir. Daha sonra periferik və magistral arteriyalarda nəbzin olub-olmaması və xarakteri, arterial təzyiqin səviyyəsi, ürək tonları və ağciyər tənəffüsünün auskultativ göstəriciləri təyin olunur.

Anafilaktik şoku olan pasiyentə təxirəsalınmaz yardım edildikdən və həyati təhlükə yaradan amil likvidasiya olunduqdan sonra diaqnozu dəqiqləşdirmək və oxşar simptomatikalı başqa xəstəlikləri inkar etmək üçün laborator və instrumental müayinələr aparılır. Laborator ümumi klinik müayinələr zamanı qanın klinik analizi (tez-tez leykositoz, eritrositoz, neytrofilyoz, eozinofilyoz aşkar olunur) həyata keçirilir, respirator və metabolik asidozun ifadəliliyi (pH, karbon qazının və oksigenin qanda parsial təzyiqi təyin olunur) dəyərləndirilir, su-elektrolit balansı, qanın laxtalanma sisteminin göstəriciləri və s. müəyyənləşdirilir.

Laborator analiz
Anafilaktik şok zamanı allerqoloji müayinə triptaza və İL-5, ümumi və spesifik İgE, histamin səviyyəsinin müəyyənləşdirilməsini, anafilaksiyanın kəskin təzahürləri söndükdən sonra isə dəri sınaqları və laborator analizlərin köməyilə allergenin aşkarlanmasını təmin edir.

Elektrokardioqrammada ürəyin sağ şöbələrinin yüklənməsi, miokardın işemiyası, taxikardiya, aritmiya