əlamətləri təyin olunur. Döş qəfəsi orqanlarının rentgenoqrammasında ağciyərlərin emfizema əlamətləri aşkar oluna bilər. Anafilaktik şokun kəskin dövründə 7-10 gün ərzində arterial təzyiqin, ürək yığılmalarının və tənəffüsün tezliyi, EKQ monitorinqi aparılır. Ehtiyac olarsa, pulsoksimetriya, kapnometriya və kapnoqrafiya aparılır, arterial və mərkəzi venoz təzyiq invaziv üsulla ölçülür.

Differensial diaqnostika AT-in xeyli azalması, huşun, tənəffüs və ürək fəaliyyətinin dərin pozulması, kardiogen və septik şok, miokard infarktı, müxtəlif mənşəli kəskin ürək-damar çatışmazlığı, ağciyər arteriyalarının tromemboliyaları, sinkopal vəziyyətlər və epileptik sindrom, hipoqlikemiya, kəskin zəhərlənmə və s. ilə müşayiət olunan başqa patoloji vəziyyətlərlə aparılır. Anafilaktik şoku allergenlə ilk tanışlıq zamanı və immun mexanizmlər (antigen-antitel qarşılıqlı əlaqəsi) iştirak etmədikdə inkişaf edən oxşar təzahürlü anafilaktik reaksiyalardan fərqləndirmək lazımdır.

Bəzən, xüsusən də şok vəziyyətinin yaranmasına səbəb olan faktorlara malik vəziyyətlərdə (şokun bir neçə növünün kombinasiyası, hər hansı dərmanın yeridilməsinə cavab olan anafilaksiyanın qoşulması) patoloji vəziyyəti başqa xəstəliklərdən differensiya etmək çətinləşir.


Anafilaktik şokun müalicəsi
Anafilaktik şok zamanı müalicə tədbirləri həyati vacib orqan və sistemlərin funksiyalarının aradan qaldırılmasının sürətlənməsinə yönəlir. İlk növbədə allergenlərlə kontaktı (vaksin, dərman preparatlarının və rentgenoskopik maddələrin yeridilməsini dayandırmaq, arı (lat. Vespula vulgaris) iynəsinin çıxarılması və s.) dəf etmək, ehtiyac olarsa, venoz ödemləri məhdudlaşdırmaq məqsədilə dərman yeridilən və ya həşərat dişlədiyi nahiyədən yuxarıya sıxac bağlamaq, həmçinin həmin yeri adrenalin məhlulu ilə işləmək və soyuq qoymaq kimi tədbirlər həyata keçirilir. Tənəffüs yollarının keçiriciliyinin bərpası (havaaparıcının yeridilməsi, traxeyanın dərhal intubasiyası və traxeotomiya), ağciyərlərə təmiz havanın daxil