I mərhələ – hipoksiemik mərhələ, hiperkapnik koma. Pasiyentin vəziyyəti həddən artıq ağır, huşu pozulmuşdur; baş verənlərə adekvat reaksiyası yoxdur. Tənəffüs səthi, nadir, serebral və nevroloji patologiyaların simptomatikası inkişaf edir; nəbz sapvari, arterial dəzyiq aşağıdır; kollapsa keçə bilər.
Astmatik status nəticəsində ölüm səbəbi tənəffüs yollarının keçiriciliyinin pozulması, kəskin ürək-damar çatışmazlıqlarının prosesə qoşulması və ya ürəyin dayanmasıdır. Döş qəfəsinin cırılması nəticəsində astmatik statusun pnevmotoraksla sonlanmasına dair klinik hallar mövcuddur.

Astmatik statusun diaqnostikası
Diaqnoz simptomlara əsasən, adətən, təcili yardım həkimi və ya stasionarda terapevt tərəfindən (tutma xəstəxana şəraitində müalicə zamanı baş verdikdə) qoyulur. İlk yardım göstərildikdən sonra pasiyent eyni zamanda həm müalicə aparılan, həm də tez-tez xəstəyə nəzarət edilən şöbələrdə – intensiv terapiya və ya reanimasiya şöbələrində dərhal hospitalizasiya olunur. Sidiyin və qanın ümumi analizi, qanın biokimyəvi analizi, qanın qaz tərkibinin vəziyyəti və turşu-qələvi balansının əmsalı bronxial astma tutmalarında olduğu kimi dəyişilir, sadəcə olaraq dəyişikliklərin dərəcəsi bir qədər yüksəlmiş olur.

Astmatik statusun müalicəsi
Dərman terapiyası əksər halarda müsbət effekt verir; effekt əldə etmədikdə ağciyərlərin məcburi ventilyasiyası üçün intubasiya göstərişdir. Pasiyent vaxtında stasionara çatdırıldıqda tutma dəf edilə bilinir, lakin patoloji vəziyyətin ağırlığı və sürətliliyi həmişə buna imkan vermir.

Astmatik statusun dəf edilməsinin əsas prinsipi bronxgenəldici terapiyanın tətbiqidir. Adi preparatlar heç bir effekt vermədiyindən qlükokortikosteroidlər dərhal venadaxili yeridilir və tutma aradan qaldırıldıqdan sonra bronxgenəldici preparatlar təyin olunur. Bundan başqa, ürək əzələlərinin fəaliyyətini dəstəkləmək və hemodinamik pozulmaları vaxtında korreksiya etmək mühümdür.


Müalicə metodlarından biri də oksigenobaroterapiyadır. Oksigenin