ağciyər ürəyi, sağ mədəciyin çatışmazlığı ilə nəticələnə bilər. Xəstələrin böyük bir qismində təxminən 10 (>10) ildən sonra xroniki bronxit, ¼-də isə ağciyərlərin emfizeması formalaşır.

Аllergik alveolitin diaqnostikası və müalicəsi
Pulmonoloqun ilkin konsultasiyasında anamnez götürülür, prosesin peşə ilə, yəni pasienti əhatə edən mühitlə əlaqəsi aydınlaşdırılır. Allergik alveolitin obyektiv müayinəsində taxipnoe, sianoz təyin olunur; auskultasiyada ağciyərlərin xüsusən bazal nahiyəsində krepitasiya, bəzən fitverici xırıltılar eşidilir. Allergik alveolitli pasient allerqoloq-pulmonoloqla da konsultasiya olunmalıdır.

Kəskin pnevmoniyada ağciyərlərin rentgenoqrafiyası kiçik düyünlü və ya diffuz infiltrasiya aşkar etməyə imkan verir; spirometriyanın nəticələrinə əsasən ağciyərlərin orta həyat tutumunun azalması və qazlar mübadiləsinin pozulması təyin edilir. Xroniki formanın rentgenoloji mənzərəsində pnevmoskleroz və “hüceyrəvi ağciyər”; xarici tənəffüs funksiyasının müayinəsi zamanı obstruktiv və restriktiv pozulmalar təyin olunur. Ağciyərlərin KT-si ağciyər toxumasında yaranan dəyişilikləri müəyyənləşdirmək üçün daha həssas müayinə metodudur.

Allergik alveolit zamanı laborator analizlərdə İgG və İgM-in, bəzən İgA-nın, həmçinin revmatoid faktorun səviyyəsinin yüksəlməsi təyin olunur. Ehtimal olunan antigena qarşı presipitasiya edən antitelin aşkar olunması daha böyük əhəmiyyət kəsb edir. Bronxoskopiya ilə götürülmüş bronxoalveolar lavaş limfositlərə (T-limfositlərə), tosqun hüceyrələrin yüksək konsentrasiyasına malik olur. Bundan başqa, diaqnostika məqsədilə provokasion inhalyasion testlər də tətbiq oluna bilər. Allergik alveolit xəstələrində bu testlər keçirildikdən bir neçə saat sonra spesifik cavab (zəiflik, dispnoe, bədən temperaturunun yüksəlməsi, bronxospastik reaksiya və s.) inkişaf edir.

Simptomatika sürətlə inkişaf etdiyindən kəskin allergik alveolit nadir hallarda diaqnostika olunur və ya kəskin respirator virus infeksiyası (KRVİ) kimi