üçün xüsusən də ot və ağacların intensiv çiçəklədiyi yerlərdə, həmçinin quru, isti havalarda açıq hava gəzintilərini məhdudlaşdırmaq lazımdır. Xəstəliyin il boyu davam edən formasında yaşayış olan yerlərdən tozşəkilli allergenlərin kənarlaşdırılmasına (otaqların müntəzəm olaraq yığılması və havasının dəyişdirilməsi, müasir tozsoran və hava təmizləyici cihazlardan istifadə, ev gənələri və tarakanların məhvi, ev heyvanları və quşlarından imtina) xüsusi diqqət ayrılmalıdır.

Allergik rinokonyunktivit zamanı medikamentoz müalicə peroral və yerli antihistaminlər, intranazal sprey və göz damcıları formasında qlükokortikoidlər, tosqun hüceyrələrin membran stabilizatorları və vazokonstriktorların (damardaraldıcılar) qəbulundan ibarətdir. Bəzən M-xolinoblokatorlar, antileykotrien preparatlar və immunomodulyatorlardan istifadə olunur. Hər bir kliniki halda rinokonyuktivitin formasından, gedişatının ağırlığından, yanaşı gedən xəstəliklərdən, pasientin yaşından və mümkün yan təsirlərin yaranma riskindən asılı olaraq optimal farmakoterapiya metodu seçilir.

Allergen spesifik immunoterapiyanın prinsipi allergik rinokonyunktivitin inkişafına səbəb olan allergeni xəstənin orqanizminə yeritməyə əsaslanır. Müalicə minimal doza ilə başlanır, sonra orqanizmin həssaslığının azalmasına nail olmaq üçün tədricən konsentrasiya artırılır. Uzunmüddətli immunoterapiya (azı 1-3 il) həkim-allerqoloq tərəfindən əlavə reaksiyalar və ya ağırlaşmalar yaranarsa, keyfiyyətli təxirəsalınmaz yardım göstərilə biləcək tibb müəssisəsində aparılmalıdır. Düzgün istifadə olunan allergen spesifik immunoterapiya müxtəlif allergik xəstəliklərin müalicəsində yüksək effektivliyə malik