ı qeyd edir. Prostatitin ən xarakterik əlaməti defekasiya aktında uretradan az miqdarda ifrazatın axmasıdır. Xəstəliyin birincili xroniki forması müəyyən zaman ərzində yaranır. Onun inkişafına tədricən abakterial prostatitə keçən prostatoz (kapilyarlarda durğunluq) təkan verir.

Xroniki prostatit bir sıra hallarda spesifik infeksiya törədicilərinin (xlamidiya, trixomonada, ureaplazma, qonokokk) səbəb olduğu iltihabi prosesin ağırlaşması kimi formalaşır. Adətən spesifik iltihabi prosesin əlamətləri prostatın zədələnməsinin təzahürlərini maskalayır. Sidiyə getmə zamanı ağrının cüzi artması, aralıq nahiyəsində zəif ağrı, defekasiya aktında uretradan azacıq ifrazat mümkündür. Klinik şəklin cüzi dəyişməsi çox zaman xəstənin diqqətindən yayınır.

Prostat vəzinin xroniki iltihabı uretra və aralıqda göynəmə hissi, dizuriya, cinsi pozğunluq, yorğunluqla özünü büruzə verə bilər. Potensiyanın pozulması (və ya impotensiya qorxusu) adətən həyəcan və qıcıqlanmalara səbəb olur. Klinik şəkil hər zaman sadalanan simptomlardan ibarət olmur, müxtəlif pasiyentlərdə xəstəliyin gedişi fərqli olur. Əlamətlərin zaman keçdikcə dəyişməsi qeydə alınır. Xroniki prostatit üçün xarakterik olan 3 əsas əlamət mövcuddur: ağrı, dizurik və seksual pozğunluqlar.

Prostat toxumasında ağrı reseptorlarına rast gəlinmir. Xroniki prostatit zamanı ağrı kiçik çanaq orqanlarının innervasiyasının güclü olması və sinir yollarının iltihabi prosesə cəlb olunması ilə bağlıdır. Pasiyentlər müxtəlif intensivlikli ağrlardan (zəif diskomfort hissindən tutmuş intensiv xarakterli, yuxunu pozan ağrılara qədər) şikayət edir. Həddindən artıq cinsi aktivlik və ya intim yaxınlığın olmadığı hallarda, eləcə də eyakulyasiya zamanı ağrının xarakterinin dəyişməsi (güclənməsi və ya zəifləməsi) qeyd olunur. Ağrılar xayalıq, oma, aralıq, bəzən isə bel nahiyəsinə yayılır.

Xroniki prostatit zamanı iltihabla əlaqədar prostat vəzinin həcmi böyüyür, bu da sidik axarlarının sıxılmasına, mənfəzinin daralmasına səbəb olur.