a yolverilməzdir.

Xaricə istifadə üçün antibiotiklərə aknenin müalicəsində birinci sıra preparatları ilə müalicənin effekti olmadıqda və ya xəstəliyin fəsadlaşmış formalarında kombinəolunmuş müalicə zamanı müraciət olunur. Aknenin antibiotiklərlə müalicəsi kifayət etmədikdə öyrəşmənin inkişafı və propion bakteriyalarına qarşı həssaslığın olmaması haqda düşünmək lazımdır.

Eritromisin aknenin müalicəsində ən effektli antibiotiklərdən biri hesab olunur. Preparatın antibakterial və iltihab əleyhinə yüksək aktivliyi onu sinklə kombinasiya etdikdə daha çox təzahür edir. Sink isə öz növbəsində piy vəzilərinin sekresiyasını azaldır və məsamələri genişləndirməklə eritromisinin yerli təsirini asanlaşdırır.

Klindamisin dəri mikroflorasının öyrəşməsinə səbəb olmur; propionibakteriyalara və stafillokoklara qarşı yüksək aktivliyə malikdir.

Sistemli antibiotiklər aknenin mülayim gedişində həm daxilə, həm də yerli terapiya kimi qəbul olunur. Tetrasiklin qrupu antibiotiklərdən minosiklin və ya doksisiklin daha çox təyin olunur. Bu preparatlar yüksək antimikrob aktivlik, sürətli sorulma və piy vəzilərində intensiv toplanma xüsusiyyətlərinə malikdirlər. Nadir hallarda aknenin müalicəsində klindamisin, eritromisin və sulfanilamid qrupu preparatlar istifadə olunur.

Aknenin sistemli antibiotiklərlə müalicəsi həmin preparatların uzunmüddətli (bir aydan az olmayaraq) qəbulunu təklif edir. Bu dövr ərzində bağırsağın və vaginanın disbiozu, dəri mikroflorasının davamlı öyrəşməsi inkişaf edə bilər. Antibiotiklərin qəbulu nəticəsində inkişaf etmiş başqa ağırlaşmalara qida borusu və mədə xorası, dırnaq lövhəciklərinin yumşalması (onixolizis), dəridə və dırnaqlarda hiperpiqmentasiya və s. aiddir.

Antibiotiklərlə digər preparatların qarşılıqlı təsiri nəzərə alınmalıdır ki, onlar bir-birinin effektini azaltmasın. Antibiotik müalicəsi zamanı effekt nəzərə çarpmadıqda və ya uzun müddət olmadıqda preparatlar əvəz edilməli və ya retinoid preparatlar təyin