n cərrahi patologiyanı (bağırsaq keçməzliyi, appendisit və s.) imitasiya edir. O, bağırsağa, qaraciyərə, böyrəklərə, onurğaya yayıla və qarnın on divarına qədər çatıb dəriyə bağırsaq fistulları şəklində açıla bilər. Düz bağırsağın aktinomikozu paraproktitin klinik mənzərəsi ilə gedir. Urogenital (sidik-cinsiyyət orqanlarının) aktinomikoz nadir xəstəlik olub tez-tez qarın boşluğu infeksiyasının keçməsi nəticəsində ikincili olaraq inkişaf edir.

Oynaqların və sümüklərin aktinomikozu, adətən, prosesin başqa orqanlardan yayılması nəticəsində əmələ gəlir. Oynaqların zədələnməsi onların kəskin funksional pozulmaları ilə müşayiət olunmur; sümüklərin aktinomikozu isə osteomielit tipi üzrə gedir. İnfiltratın dərinin səthinədək yayılması fistulların yaranmasına gətirib çıxarır. Misetoma ayaqaltında bir neçə bərk, dərisi tədricən göyümtül-bənövşəyi rəng alan “noxudcuqlar” təzahür edir. Qalınlaşmaların miqdarı artır, pəncənin forması dəyişir və irinli fistul əmələ gəlir. Prosesə vətərlər, əzələlər və pəncənin sümükləri də qoşula bilər.

Аktinomikozun diaqnostikası
Aktinomikozun xarakterik klinik mənzərəsinin inkişafı zamanı diaqnostika çətinlik törətmir. Lakin xəstəliyin erkən mərhələsində düzgün diaqnozun qoyulması vacibdir. Bəlğəmdə, burundan və ya tağdan götürülmüş yaxmada aktinomisetlərin aşkarlanması diaqnostik əhəmiyyət daşımır; çünki bu, sağlam insanlarda da müşahidə oluna bilər. Buna görə də fistulun ifrazatı götürülür və ya zədələnmiş orqan dəridən keçməklə punksiya olunur. Müayinə olunan materialın adi mikroskopiyası aktinomikoz diaqnozunu qoymağa imkan verən aktinomisetləri druzları aşkarlaya bilər. Sonrakı spesifik antigenlə immunoflurossent reaksiyası (İFR) aktinomisetlərin növünü müəyyənləşdirməyə yönəlmişdir.

Aktinomikozlarda müayinə olunan materialda druzların olmaması diaqnostikada çətinlik yaradır. Bu, xəstəliyin klinik hallarının 75%-ində müşahidə olunur. Belə hallarda diaqnostikanın yeganə etibarlı üsulu irinin və ya biopsiya materialının Sabura