n növlərinin və provakatorlarının çox geniş rəngarəngliyə malik olmasına baxamayaraq, xəstəlik kifayət qədər birtərəfli simptomatika ilə gedir və yalnız ağırlıq dərəcəsinə görə bir-birindən fərqlənir. İlk təzahür edən əlamətlər qaşınmalar və hiperemiyadır (dərinin qızarması). Bu dəri əlamətləri lokal və generalizə olunmuş, həmçinin simmetrik (xolinergik tip psevdoallergik övrədə) və ya adətən asimmetrik ola bilər. Dərinin qızarmış nahiyələrində sürətlə (bir neçə dəqiqədən bir neçə saatadək) bir-birilə birləşə bilən müxtəlif ölçülü (0,2-5 sm) qabarcıqlar əmələ gəlir. Allergik övrənin mühüm diaqnostik əlaməti ağrısız qabarcıqların olmasıdır.

Əksər kliniki hallarda dəridəki dəyişikliklər provakator faktorun təkrari təsiri olmadığı təqdirdə gün ərzində iz qoymadan keçib gedir. Bəzən allergik övrənin ağır formalarında simptomlar sürətlə inkişaf edir. Dəridə olan səpkilərdən angionevrotik ödem inkişaf edir. Dəri dəyişikliklərinin qalması və yeni səpkilərin inkişafı provokasiyaedici faktorların təsirinin davam etdiyini göstərir. Belə olan halda, provokasiyaedici faktorlar endogen təbiətə (idiopatik övrədə olduğu kimi) malik ola bilər.

Аllergik övrənin diaqnostikası
Dermatalogiyada bu xəstəliyin diaqnostikasında çoxsaylı metodlardan istifadə olunur. Belə ki, xəstəliyin çoxsaylı formalarının olması diaqnostikada geniş imkanlar tələb edir. İnspeksiyada (baxış) dəri səthində müxtəlif ölçülü və lokalizasiyalı ağrısız, eritematoz səpkilər aşkar olunur. Allergik övrənin kəskin formasının diaqnostikası, xüsusən hər hansı bir allergiya ilə müşayiət olunursa, pasientin allergik anamnezinə və qanda immunoqlobulin E-nin səviyyəsinin təyininə əsasən aparılır. Eozinofillərin qanda miqdarı bu patologiya, xüsusən də kəskin və sporadik formalar üçün diaqnostik kriteriya deyil. Lakin səpki dövrü uzun müddət davam edərsə, zəif eozinofiliya müşahidə oluna bilər. Allerqoloji sınaq vasitəsilə allergiyanın mənbəyini tapmaq və pasienti xəstəliyin gələcək tutmalarından qorumaq üçün