olmaması) və tam (bütün dişlərin olmaması) ola bilər. Hissəvi anadangəlmə adentiya dedikdə 10-a yaxın dişin (adətən, yan kəsici, ikinci kiçik azı, üçüncü böyük azı) olmaması nəzərdə tutulur; 10-dan artıq dişin olmaması çoxsaylı adentiya kimi təsnif olunur. Hissəvi ikincili adentiyanın kriteriyalarına çənədə 1-15 dişin olmaması aiddir.

Ortopedik stomatologiyada hissəvi ikincili adentiyanın Kennedi təsnifatından istifadə olunur. Təsnifata əsasən diş sırası defektlərinin 4 sinfi ayırd edilir:

Hissəvi ikincili adentiyanın hər bir sinfi öz növbəsində yarımsiniflərə bölünür; bundan başqa, müxtəlif siniflərin və yarımsiniflərin defektləri öz aralarında kombinasiya olunurlar. Simmetrik və asimmetrik adentiyalar da ayırd edilir.

Adentiyanın səbəbləri
Birincili adentiyanın əsasında diş kökünün məhvi və ya olmaması durur. Bununla yanaşı, birincili adentiya irsi ola və ya dölün diş lövhəsinin formalaşmasına zərərli faktorların təsiri nəticəsində inkişaf edə bilər. Belə ki, müvəqqəti dişlərin əsasının qoyulması bətndaxili inkişafın 7-10-cu həftələrində; daimi dişlərin isə 17-ci həftədə baş verir.

Tam anadangəlmə adentiya çox nadir haldır və irsi ektodermal displaziyalar arasında yer alıb. Bu halda adentiya ilə yanaşı, xəstələrdə, adətən, dəri, saçlar, dırnaqlar, tər və piy vəziləri, sinirlər, göz bülluru və s.-in inkişafdan qalması qeyd olunur. Anadangəlmə patologiyadan başqa birincili adentiya teratogen faktorların, endokrin pozulmaların, infeksion xəstəliklərin; bətndaxili dövrdə mineral mübadiləsinin pozulmasının və s. təsiri nəticəsində dişin əsasının sorulması ilə əlaqəli ola bilər. Məlumdur ki, dişin kökünün məhvi hipotireoz, ixtioz, hipofizar nanizm zamanı da baş verir.

İkincili adentiyanın səbəbi pasiyentin həyat prosesləri nəticəsində dişlərini itirməsidir. Dişlərin hissəvi olmaması, adətən, dərin karies, pulpit, parodontit, periodontit, dişlərin və/ və ya onların köklərinin ekstraksiyası, dişlərin travmaları, odontogen osteomielit, periostit,