, perikoronarit, abses və ya fleqmonaların və s. nəticəsidir. Bəzən ikincili adentiyanın səbəbi dişlərin terapevtik və ya cərrahi müalicəsinin (köklərinin zirvəsinin rezeksiyası (apikoektomiya), sistotomiya, sistektomiya) qeyri-düzgün aparılmasıdır. Hissəvi ikincili adentiyada vaxtında ortopedik kömək tətbiq olunmadıqda dişlərin itirilməsi prosesi proqressivləşir.

Adentiyanın ilkin simptomları
Tam birincili adentiya həm süd, həm də daimi dişlərdə rastlanır. Tam anadangəlmə adentiya zamanı dişlərin və diş köklərinin olmamasından başqa, bir qayda olaraq, üz skeletinin inkişafının pozulması (üzün aşağı hissəsinin ölçülərinin kiçilməsi, çənənin inkişafdan qalması, supramental qırışın kəskin ifadəliliyi, yastı damaq) da baş verir. Əmgəklərin, kəllə və üz-çənə sümüklərinin bitişməməsi qeyd oluna bilər. Anhidrotik ektodermal displaziya zamanı adentiya anhidroz və hipohidrozla kombinasiya olunur; bu zaman qaşlar və kirpiklər olmur, selikli qişaların solğunluğu və quruluğu, dərinin erkən qocalması təyin olunur.

Birincili tam formalı adentiyaya malik xəstələr dişləmək və çeynəmək imkanından məhrumdular, buna görə də onlar yalnız maye və yumşaq qidalar qəbul etmək məcburiyyətindədirlər. Burun keçidlərinin natamam inkişafının nəticəsi qarışıq ağız-burun tənəffüsüdür. Danışığın pozulması çoxsaylı tələffüz pozulması ilə özünü göstərir; bu zaman dil-diş səslərinin ([t], [d], [n], [s], [z]) artikulyasiyası da defektli olur.

Hissəvi birincili adentiyanın əsas əlaməti diş sırasında dişlərin sayının azalmasıdır. Diş defekti olan nahiyədə qonşu dişlər arasında boşluqlar əmələ gəlir, qonşu dişlərin diş defekti olan sahəyə daxil olması, çənənin inkişafdan qalması baş verir. Bu zaman antaqonist dişlər diş sırasından kənar yerləşə, bir-birinin üzərinə keçə və ya ağız boşluğuna çıxmamış ola bilər. Adentiya zamanı ön diş qruplarında dişlərin arasından tələffüz olunan səslər qeyd olunur. Dişlərarası boşluqlar və dişlərin qeyri-düzgün yerləşməsi xroniki lokalizasiyalı gingivitin