n diaqnostikası
Adentiyanın diaqnostikasında və aradan qaldırılmasında müxtəlif sahələr üzrə ixtisaslaşmış stomatoloqların – terapevt, cərrah, ortoped, ortodont, implantoloq, parodontoloq iştirakı tələb olunur.

Adentiyanın diaqnostikası anamnezin toplanması, kliniki müayinə, xronoloji yaşın dişlərlə müqayisəsi, palpator müayinədən ibarətdir. Dişçıxarma dövründə defekt yarandıqda diaqnozu dəqiqləşdirmək məqsədilə, adətən, hədəfli intraoral rentgenoqrafiya tətbiq olunur. Çoxsaylı və ya tam adontiya zamanı panoram rentgenoqrafiya və ya ortopantoqrafiya, ehtiyac olduqda gicgah-çənə oynağının rentgenoqrafiyası və ya KT-si aparılır. Rentgenoloji müayinə diş kökünün olmamasını təyin etməyə, diş əti ilə örtülmüş kökləri, ekzostozları, ağız boşluğunun şişlərini aşkarlamağa, alveolyar çıxıntının vəziyyətini, iltihab əlamətlərini və s. qiymətləndirməyə imkan verir.

Adentiyanın müalicəsinin planlanması mərhələsində çənənin izi götürülür, çənənin diaqnostik modellərinin hazırlanması və öyrənilməsi həyata keçirilir.

Adentiyanın müalicəsi
Adentiyanın aradan qaldırılmasının əsas metodları çıxarıla bilməyən (körpüşəkilli) ortopedik konstruksiyalar və çıxarıla bilən diş protezlərinin (qövsşəkilli, plastin) istifadəsi ilə protezləmədir. Adentiyanın müalicə metodunun seçimi stomatoloq-ortoped tərəfindən pasiyentin diş-çənə sisteminin anatomik, fizioloji, gigiyenik xüsusiyyətləri nəzərə alınmaqla müəyyənləşdirilir.

Tam adentiya zamanı çıxarıla bilməyən protezləmə dental implant dəstəyinin (mini-implant) qoyulmasını təklif edir; daha sonra protez bağlanır. Hissəvi adentiyada dayaq kimi intakt və ya yaxşı müalicə olunmuş diş istifadə olunur. İkincili hissəvi adentiyanın dəf edilməsi metodu taclar qoymaqla klassik dental implantasiyadır.

Anadangəlmə adentiyalı uşaqların müalicəsinə 3-4 yaşdan başlamaq olar. Tam birincili adentiya zamanı ortopedik tədbirlərə tam çıxarıla bilən plastin protezlərin hazırlanması aiddir. Bu protezlər hər 1,5-2 ildən bir yenilənir. Hissəvi