a olunmuş hipotireoz zamanı aydın nəzərə çarpan simptomatika olmur; əksər pasiyentlər səhhətində elə bir dəyişiklik hiss etmir. Bəziləri gündüzlər yuxululuq və zəifliyin yaranmasından, vərdiş etdiyi işləri görərkən tükənmənin sürətlə inkişafı, periodik olaraq üşümənin yaranmasından şikayətlənirlər. Obyektiv olaraq bədən temperaturunun azalması, arterial hipotoniya, nəbzin zəifləməsi, ödem, menstrual tsiklin pozulması müşahidə olunur.

1-ci tip AmMT aşkar hipertireoz mənzərəsi ilə təzahür edir. Xəstələr oyanıq, narahat, təlaşlı olurlar; diqqətin konsentrasiyası və informasiyanın xatırlanmasında çətinlik çəkirlər; unutqan və diqqətsiz görünürlər. Tremor inkişaf edir, istibasmalar əmələ gəlir, tər ifrazı və susuzluq güclənir. Pasiyentlər istiyə və havasızlığa dözümsüz olur, arıqlayır, gecələr pis yatırlar.

2-ci tip AmMT tez-tez silinmiş simptomlara malik olur; belə ki, amiodaronun qəbulu tireotoksikoz üçün xarakterik olan ürək-damar sisteminin disfunksiya əlamətlərini aradan qaldırır. Tez-tez klinik mənzərə yalnız əzələ zəifliyi və bədən çəkisinin azalması ilə özünü göstərir.

Amiodaron mənşəli tireopatiyaların ağırlaşmaları
Amiodaronun terapiyasının nəticələri, adətən, geridönən xarakter daşıyır; preparatın qəbulu kəsildikdən sonra QV-in funksionallığı normaya qayıdır. Davamlı ağırlaşmalar T3 və T4 hormonlarının izafi miqdarının ürəyə təsiri ilə əlaqəlidir: mövcud aritmiyaların gedişi pisləşir, stenokardiya tutmaları tezləşir, ürək çatışmazlığı yaranır və dərinləşir. Tireotoksikoz ürək əzələlərinin adrenalin, noradrenalin, dofaminə qarşı hiperhəssaslığına gətirib çıxarır; nəticədə mədəcik aritmiyaları riski artır. Yod tərkibli hormonlar kardiomiositlərin elektrofizioloji xüsusiyyətlərinin dəyişilməsi və qulaqcıqların fibrilyasiyası vasitəsilə birbaşa təsir göstərir. 1-ci tip AmMT-in uzunmüddətli gedişatı zamanı dilatasion kardiomiopatiyaların inkişafı mümkündür.

Amiodaron mənşəli tireopatiyaların diaqnostikası
Amiodaron qəbul edən pasiyentdə