tireopatiyaya şübhə olduqda, o, həkim-endokrinoloqa yönləndirilir. Diaqnostikanın başlanğıc mərhələsində mütəxəssis anamnezi analiz edir, antiaritmik preparatın qəbulunun müddətini, onun dozasını, QV patologiyalarının olub-olmamasını dəqiqləşdirir. Xəstələrin şikayətləri olmur, yaxud da hipo- və ya hipertireoz mənzərəsi qeyd olunur. Diaqnozun təsdiqlənməsi və tireopatiyaların müxtəlif tiplərinin differensiasiyası məqsədilə aşağıdakı metodlar tətbiq olunur: * Qalxanabənzər vəzin ssintiqrafiyası. Yod radioizotopları ilə müayinə tireotoksikozlu xəstələrə təyin olunur. AMT-1 üçün preparatın normal və ya güclü udulması xarakterikdir, AMT-2 zamanı isə yodun vəzili toxumada az toplanması aşkar olunur. * Qalxanabənzər vəzin USM-i. 1-ci tip tireopatiyalar zamanı ultrasəs müayinəsi və doppleroqrafiyanın nəticələrinə əsasən çoxdüyünlü ur və ya vəzin normal və ya yüksəlmiş qan dövranı ilə müşayiət olunan autoimmun zədələnmələri diaqnostika olunur. 2-ci tip tireopatiyaları olan xəstələrdə qan dövranı bir çox klinik hallarda azalır və ya müəyyən olunmur.

* Qan analizi (hormonlar və antitellər). Hipotireoz zamanı T4-ün göstəriciləri nəzərə çarpacaq dərəcədə azalır, AT-TPO titri yüksəlir. AmMT-1 Т3, Т4, TTH səviyyəsinin yüksəlməsi, aşkar klinik mənzərə ilə diaqnostika olunur. AmMT-2-nin xüsusiliyi simptomatikanın az ifadəliliyi və ya simptomsuz gedişi fonunda sərbəst T3-ün mülayim yüksəlməsi, T4 səviyyəsinin xeyli yüksəlməsidir (>60 pmol/ l).


Amiodaron mənşəli tireopatiyaların müalicəsi
Pasiyentin müalicəsinin aparılması taktikasını kardioloq və endokrinoloqla birgə müəyyənləşdirilir. Etiotrop müalicə amiodaronun kəsilməsidir; lakin bir çox hallarda bu mümkün deyil. Belə ki, preparatın kəsilməsi mədəcik aritmiyasını təşviq edir, həyati təhlükəli vəziyyətin inkişafı riski ilə əlaqələnir. Müalicənin məqsədi T3 və T4 hormonlarının səviyyəsinin normallaşdırılmasıdır. Müalicə metodunun seçimi xəstəliyin formasından asılıdır:

Hipotireotik AmMT. Manifest hipotireoz