b olunur.

2-ci tip şəkərli diabetdə dəri qaşınması, susuzluq, görmə qabiliyyətinin pozulması, ifadəli yuxululuq və yorğunluq, dəri infeksiyaları, yaraların gec sağalması, ayaqların paresteziya və keyiməsi üstünlük təşkil edir. 2-ci tip şəkərli diabet xəstələrində çox zaman piylənmə müşahidə edilir.

Şəkərli diabet adətən aşağı ətraflarda tüklərin tökülməsi, üzün tüklənməsi, ksantomalar (kiçik ölçülü sarımtıl törəmə), kişilərdə balanopostit, qadınlarda isə vulvovaginitlə müşayiət olunur. Şəkərli diabetin proqressivləşməsi zamanı maddələr mübadiləsinin bütün növlərinin pozulması immunitetin və infeksiyalara qarşı müqavimətin azalmasına gətirib çıxarır. Diabetin uzunmüddətli gedişi sümük sisteminin zədələnməsinə – osteoporozun inkişafına səbəb olur. Bel nahiyəsi, sümük və oynaqlarda ağrılar, fəqərə və oynaqların çıxıqları, yarımçıxıqları, sümüklərin sınıqları və deformasiyaları meydana çıxır, bu da əlilliklə nəticələnir.

Şəkərli diabetin ağırlaşmaları
Şəkərli diabetin gedişi poliorqan pozğunluqlarının inkişafı ilə ağırlaşa bilər:

diabetik angiopatiya – damar keçiriciliyinin artması, onların kövrəkliyi, trombozu, aterosklerozu. Sadalanan əlamətlər ürəyin koronar xəstəliyi, fasiləli axsama, diabetik ensefalopatiyanın inkişafına gətirib çıxarır;
diabetik polinevropatiya– 75% pasiyentlərdə periferik sinirlərin zədələnməsi nəticəsində ətrafların hissiyyatının pozulması, şişkinliyi və üşüməsi, göynəmə və qarışqa yeriməsi hissi yaranır. Diabetik neyropatiya şəkərli diabetin inkişafından bir neçə il sonra formalaşır və daha çox insulindən asılı tipdə rast gəlinir;
diabetik retinopatiya– torlu qişa, gözün arteriya, vena və kapilyarlarının dağılması, görmənin zəifləməsi, torlu qişanın ayrılması və korluq. Bu əlamətlər 1-ci tip şəkərli diabetdə 10-15 il, 2-ci tipdə isə daha tez meydana çıxır və pasiyentlərin 80-95%-də aşkarlanır;
diabetik nefropatiya – böyrək damarlarının zədələnməsi, orqanın funksional pozğunluğu və böyrək çatışmazlığının inkişafı.