n pasiyentlərdə, eləcə də qaraciyər və böyrək çatışmazlığı, xroniki infeksiyaların rast gəlindiyi şəxslərdə laktasidozun inkişafına səbəb ola bilər. Biquanidlər adətən 2-ci tip şəkərli diabet və piylənmədən əziyyət çəkən cavan xəstələrə təyin edilir.
мeqlitinidlər (nateqlinid, repaqlinid) – insulin ifrazını stimulə etməklə qanda şəkərin səviyyəsini aşağı salır. Bu preparatların təsiri qanda qlükozanın miqdarından asılıdır. Meqlitinidlər hipoqlikemiya törətmir.
alfa-qlükozidazanın inhibitorları (miqlitol, akarboza) – nişastanın mənimsənilməsində iştirak edən fermentləri blokada etməklə, qanda şəkərin yüksəlməsini ləngidir. Bu qrupa aid olan preparatların yan təsirlərinə meteorizm və ishal aiddir.
tiazolidindionlar – qaraciyərdən xaric olan şəkərin miqdarını azaldır, piy hüceyrələrinin insulinə qarşı həssaslığını artırır. Ürək çatışmazlığında bu preparatların istifadəsi qadağandır.
Şəkərli diabet zamanı pasiyent və onun ailə üzvləri xəstənin vəziyyətinə nəzarət, eləcə də prekomatoz və komatoz halların inkişaf etdiyi təqdirdə ilkin yardımın göstərilməsi barədə maarifləndirilməlidir. Şəkərli diabetdə artıq çəkinin azaldılması və fərdi xarakterli mülayim fiziki yüklənmələr müsbət təsir göstərir. Əzələ yığılmaları hesabına qlükozanın oksidləşməsi baş verir, onun qanda səviyyəsi azalır. Lakin qlükozanın 15mmol/l-dən yüksək olduğu hallarda idman hərəkətlərinə yalnız şəkərin dərman preparatları ilə azaldılmasından sonra icazə verilmir. Şəkərli diabetdə fiziki yüklənmə bütün əzələ qrupları arasında bərabər paylanmalıdır.

Şəkərli diabetin proqnoz və profilaktikası
Şəkərli diabetin aşkar edildiyi pasiyentlər həkim-endokrinoloqun qeydiyyatına salınır. Həyat tərzi, qidalanma və müalicənin düzgün təşkili pasiyentin vəziyyətinin uzun müddət stabil qalmasına kömək edir. Kəskin və xroniki ağırlaşmalar xəstəliyin proqnozunu ağırlaşdırır, pasiyentin yaşama müddətini qısaldır.

1-ci tip şəkərli diabetin profilaktikası orqanizmin infeksiyalara qarşı müqavimətinin