təsir edə bilər. Auqmentasion mammoplastikanın texniki tərəfi ilə assosiasiyalı risk amillərinə əməliyyatın kobud tərzdə aparılması, postoperasion hematomaya gətirib çıxaran natamam hemostaz, süd vəzisi axacaqlarının zədələnməsi (əsasən periareolyar endoprotezlənmə zamanı), epidermal stafilokokk infeksiyası aiddir. Kapsulyar kontrakturanın formalaşma ehtimalı implantatın dərialtı yerləşdirildiyi hallarda artır, silikonların döş əzələsinin altına inframammar yolla implantasiyası zamanı isə əksinə azalır. Endoprotezin ölşüsünün onun yerləşdirildiyi boşluğa – cibə uyğun gəlməməsi kobud fibroz kapsulun yaranması ilə nəticələ bilər.

Müşahidələrə əsasən kapsulyar kontraktura daha çox silikon implantatlar və hamar səthli endoprotezlər, az hallarda isə duzlu məhlulla doldurulmuş implantatlar, eləcə də teksturalı quruluşa malik endoprotezlərdən istifadə etdikdə əmələ gəlir. İmplantatın cırılması zamanı kapsulyar kontrakturanın inkişaf riski əhəmiyyətli dərəcədə artır.

Orqanizmin endoprotezlənməyə individual reaksiyası kobud çapıqlaşma proseslərinə yüksək meylliklə özünü büruzə verir. Yaxın keçmişdə baş verən hamiləlik, doğuş və laktasiya ilə bağlı hormonal disbalans hiperreaksiya üçün fon rolunu oynaya bilər. Kapsulyar kontrakturanın yaranma ehtimalını artıran ekzogen amillərə xroniki nikotin intoksikasiyası, bəzi medikamentoz preparatların qəbulu, süd vəzisinin travması, izafi fiziki yüklənmələr aiddir. Əksər hallarda kapsulyar kontrakturanın formalaşmasının əsasında bir deyil, bir neçə faktor dayanır.

Kapsulyar kontrakturanın patogenezini izah edən fibroplastik nəzəriyyəyə əsasən bu ağırlaşma əzələ hüceyrələrinin (miofibroblastlar) sayının azalması və bir istiqamətdə böyüyən birləşdirici toxuma liflərinin həddindən artıq inkişafı nəticəsində meydana çıxır. Hamar səthli implantatların istifadəsi zamanı kapsulyar kontrakturaya daha çox rast gəlinməsi məhz bununla əlaqədardır. Teksturalı endoprotezlərin tətbiq olunduğu hallarda implantatın nahamar səthini əhatə