ə əhval-ruhiyyəsi pozulur, şəxsi münasibətlərdə və işdə problemlər yaranır. Əvvəlki təcrübənin nəticəsini xatırlayaraq, bu mürəkkəb problemi həll etmək üçün xəstə yenidən plastik cərraha müraciət edir. Enerjinin yüksəlmə və azalma sikli təkrarlanır. «Addiktiv ritm» mərhələsi başlanır – insan psixoloji pozğunluqlardan azad olmaq üçün periodik olaraq, əməliyyata səy göstərir. Prosedurlar nə qədər çox təkrarlanırsa, xəstə xarici qüsurlara bir o qədər kritik yanaşır. Son mərhələdə addiktiv davranış formalaşır – plastik əməliyyat istənilən problemə yeganə reaksiya üsuluna çevrilir. Keçirilən narahatlıqlar, qohumlar və dostların məzəmmətlərinə baxmayaraq, pasiyentlər özlərində hər hansı bir psixi pozğunluğun, asılılığın olmasını inkar edirlər.

Plastik əməliyyatlardan asılılığın ağırlaşmaları
Plastik asılılığın gecikmiş mərhələlərində insanın xarici görünüşündən narazıçılığı daha qabarıq formada olur: o, ətrafdakıların tənqidi fikirləri ilə razilaşmır, cərrahın əməliyyatlara son qoymaq barədə məsləhətlərinə qulaq asmır, ağırlaşmaların yüksək riskinə etinasız yanaşır. Addiksiya həyatın digər sahələri üzərində dominantlıq etməyə başlayır, əməliyyatlar artıq emosional məmnunluğa gətirib çıxartmır. Tez-tez aparılan cərrahi prosedurlar daxili orqanların – ürək, damarlar, böyrəklərin fəaliyyətini pozur. Ölüm ehtimalı yüksəlir.

Plastik əməliyyatlardan asılılığın diaqnostikası
Estetik əməliyyatlardan asılılıq pasiyentin yaxın qohumları və plastik cərrah tərəfindən aşkarlanır. Xəstə özü çox nadir hallarda, əsasən emosional problemlər – xarici görünüşü bəyənməmə, depressiya, apatiya səbəbindən həkim-psixiatra müraciət edir. Diaqnostika sorğu formasında aparılır. Həkim ailəvi anamnez, xəstənin həyatı, peşə fəaliyyəti barədə ətraflı məlumat toplayır, icra olunan əməliyyatların motivini aydınlaşdırır. Sorğu zamanı özünü qiymətləndirməyə xüsusi diqqət yetirilir, əməliyyatların sayı və məqsədi dəqiqləşdirilir. Belə ki, bədən quruluşunda anadangəlmə qüsurları olan, çoxsaylı