qeyri-proporsional böyüməsi;
Çömçə qulaq — qulaq seyvanı ilə başın ənsə hissəsi arasındakı bucağın artması;
«Bükülmüş» qulaq seyvanı — qığırdağın yuxarı hissəsinin önə və aşağıya doğru əyilməsi;
Qulaq sırğalığının deformasiyası (ikiləşməsi, böyüməsi, olmaması, bitişməsi);
Qulaq seyvanı qıvrımının deformasiyası – Darvin qabarı (qıvrım üzərində çıxıntı), «satir qulağı» (yuxarı qütbü sivri, qıvrım hissəsi isə hamarlaşmış qulaq seyvanı), «makaka qulağı» (qıvrımın hamarlaşması) və s.;
Mikrotiya – qulaq seyvanının inkişafdan qalması (kiçik, yastı, bitişmiş və s.). Mikrotiya əksər hallarda xarici qulaq keçəcəyinin atreziyası və orta qulağın natamam inkişafı ilə müşayiət olunur; bəzən ona aşağı çənənin qalxan şaxəsinin inkişaf anomaliyası səbəbindən üzün müvafiq hissəsinin natamam inkişafı ilə birgə rast gəlinir. İki tərəfli mikrotiya zamanı eşitmə və danışma qabiliyyətinin pozulması qeydə alınır, bu da əlilliyə gətirib çıxarır. Qulaq seyvanının inkişafdan qalma dərəcəsinə əsasən mikrotiyanın 3 dərəcəsi ayırd edilir:
Qulaq seyvanının qazanılmış deformasiyaları yaranma tezliyinə görə anadangəlmə deformasiyalardan heç də geri qalmır. Onlar qulağın travması (yaralanma, istehsalat şəraitində təhlükəsizlik texnikasına riayət olunmadıqda) və iltihabi prosesləri, əməliyyat, termiki və kimyəvi zədələnmələr nəticəsində formalaşa bilər.

Ən çox rast gəlinən qazanılmış deformasiyaya qulaq sırğalığını və ya xarici qulağı bütövlükdə əhatə edən dərinin postiltihabi və ya posttravmatik çoxalması – keloid çapıq aiddir. O, xarici qulağın yanığı və ya ilk baxışdan təhlükəsiz görünən travma – qulaq sırğalığının deşilməsi ilə əlaqədar inkişaf edə bilər.

Qulağın iltihabi xəstəliklərindən sonra qığırdaq deformasiyalaşa və qalınlaşa bilər («boksçu qulağı»). Qulaq seyvanının qüsurlarına qulaqətrafı nahiyənin şiş prosesləri səbəb ola bilər. Xarici qulağın ən ağır deformasiyası travma nəticəsində onun tamamən itirilməsi hesab olunur.

Anadangəlmə və qazanılmış deformasiyalar hissəvi