i (qulaq seyvanının yuxarı, orta və ya aşağı seqmentinin), subtotal (qulaq çuxurunun qığırdağının saxlanılması və saxlanılmaması) və total olur.

Qulaq seyvanının deformasiyalarının cərrahi korreksiyasının xüsusiyyətləri
Qulaq seyvanının deformasiyası-nın bərpa olunması plastik cərrahiyyənin ən mürəkkəb istiqamətərindən sayılır, bu da xarici qulağın anatomik xüsusiyyətləri ilə izah olunur: qulaq seyvanının xarici kənarının özünəməxsus əyriliyini və nazik qığırdaqların topoqrafik incəliklərini yenidən yaratmaq demək olar ki, mümkün deyil. Qulaq seyvanının dərisi həddindən artıq nazik, onun qan təhcizatı isə üzün digər zonalarına (dodaqlar, burun nahiyəsi) nisbətən xeyli zəifdir.

Deformasiyalaşan qulaq seyvanının plastikasının əsas məqsədi xarici qulağın anatomik quruluşu, ölçü, yerləşmə və oriyentasiyasının tam dəqiqliklə bərpasından ibarətdir.

Daha yaxşı estetik nəticə əldə etmək üçün hər bir konkret vəziyyətə uyğun korreksiya üsulu seçilməlidir.

Uşaqlarda qulağın böyümə və inkişaf xüsusiyyətlərini nəzərə alaraq, otoplastika 7-9 yaşlarda, zədə alan pasiyentlərdə isə travmadan ən azı 1,5 il keçdikdən sonra aparılmalıdır.

Xarici qulağın relyefinin mürəkkəbliyi, qulaqətrafı toxumaların defisiti, əməliyyat zonasının izafi çapıqlaşması ilə əlaqədar əməliyyat 2-4 aylıq intervalla 2, bəzən 3-4 mərhələdə aparılır. Yeni qulaq seyvanın bərpasında plastik material olaraq qabırğa qığırdağından istifadə olunur.

Cərrahi müdaxilədən əvvəl pasiyent əməliyyatın nəticəsi, ehtimal olunan risklər və postoperasion dövrün gediş xüsusiyyətləri barədə məlumatlandırılmalıdır.

Otoplastikadan əvvəl pasiyentin müxtəlif proyeksiyalarda şəkli çəkilir. Qulağın çatışmayan elementləri Qonzalles-Vol üsulu ilə təyin olunur: qulaqlar barmaqla kəllə sümüklərinə sıxılır, nəticədə qulaq seyvanının xarici səthində əməliyyat prosesində yaradılması tələb olunan büküşlər müəyyən edilir.

Qulaq seyvanının ağır deformasiyaları (ifadəli mikrotiya) ümumi narkoz altında aradan