inkişafının ləngiməsi anadangəlmə afakiyanın birincili formasına gətirib çıxarır.

Xəstəliyin ikincili forması büllurun spontan şəkildə baş verən idiopatik absorbsiyasıdır. Nəzəriyyələrdən birinə əsasən onun inkişafı mutasiya ilə əlaqədardır. Belə hallarda embriogenez prosesində büllurun kapsulunun başlanğıc götürdüyü bazal membranın formalaşması pozulur.

Qazanılmış afakiyanın başlıca etioloji amilləri kataraktanın yarımçıxığı, çıxığı və cərrahi ekstraksiyasıdır. Bu xəstəliyin inkişafında həmçinin nüfuzedici yaralanmalar və göz almasının kontuziyaları böyük rol oynayır.

Afakiyanın əlamətləri
Afakiyanın əlamətləri
Afakiyanın spesifik əlaməti gözləri hərəkəti zamanı inkişaf edən iridodonezdir (qüzehli qişanın titrəməsi). Pasiyentləri müayinə edərkən görmə itiliyinin və akkomodasiya qabiliyyətinin zəifləməsi qeydə alınır. Xəstəliyin birtərəfli forması proqnostik cəhətdən daha ağır sayılır, çünki onun klinik şəkli anizeykoniya ilə ağırlaşır. Üzvi patologiyanın səbəb olduğu anomaliya gözlərin torlu qişasında təsvirlərin fərqli ölçüləri ilə müşayiət edilir, nəticədə binokulyar görmə kəskin dərəcədə pisləşir.

Patologiyanın anadangəlmə forması digər klinik əlamətlərin nisbi stabilliyi fonunda görmə itiliyinin proqressiv şəkildə zəifləməsi ilə xarakterizə edilir. Vaxtında müalicə aparılmadıqda korluq yarana bilər. Afakiyanın postoperasion forması üçün büllurun cərrahi yolla çıxarılmasına səbəb olan əsas xəstəliyin mərhələli gedişi səciyyəvidir. Travmatik afakiyada əlamətlərin proqressivləşməsi müşahidə olunur. Onun ilkin əlamətlərinə intensiv ağrı sindromu, yerli ödem və görmə itiliyinin proqredient azalması aiddir.

Afakiyalı pasiyentlərdə astenopik şikayətlərdən dumanlı görmə və təsvirin ikiləşməsi qeydə alınır. Xəstəliyin qeyri-spesifik təzahürlərinə baş ağrıları, ümumi zəiflik, əsəbilik daxildir.

Uşaqlıq dövründə afakiyanın anadangəlmə forması və ya büllurun çıxarılması mikroftalmiya ilə ağırlaşır. Büllurun kapsulu tamamən olmadıqda şüşəyəbənzər