qədər saxlanır.
Horner sindromu – okulosimpatik sindrom zamanı oftalmoloji simptomatika başqa xəstəliyin fonunda ikincili olaraq yaranır. Patologiyanın əsasında simpatik sinir liflərinin mərkəzi, post- və ya preqanqlionar zədələnməsi dayanır.
İrit – gözün qüzehli qişasının iltihabı zamanı patologiya tərəfdə bəbək daralır. Kliniki təzahürlər, bir qayda olaraq, QSİƏP-ın qəbulundan sonra keçib gedir. Bəbəyin kənarı ilə büllurun ön səthi arasında sinexiyalar əmələ gəldikdə anizokoriya uzun müddət saxlanır.
Arqayl-Robertson sindromu – bu fenomenin əsasında neyrosifilis zamanı gözün spesifik infeksiyası, nadir hallarda diabetik retinopatiya durur. Bu sindromun spesifikliyi bəbəklərin akkomodasiya qabiliyyəti saxlanıldığı halda işıqlanmanın dəyişilməsinə reaksiyanın olmamasıdır.
Holms-Adi sindromu – bu nevroloji patologiyada bəbəklərin işığa reaksiyasının ləngiməsi ilə yanaşı monoton genişlənməsi müşahidə olunur. Akkomodasiya qabiliyyəti kəskin-yaxın dissosiasiya ilə xarakterizə olunur və təsvir olunmuş kliniki hal üçün paradoksaldır.
Travmatik zədələnmə – göz bəbəyinin dilatatorunun və ya sfinkterinin funksiyasının pozulması tez-tez göz almasının yaralanmalarının gətirib çıxardığı qüzehli qişanın bəbək kənarının cırılması ilə əlaqəli olur. Anizokoriya qüzehli qişanın periferik yarıqşəkilli defektinin yaranması ilə də bağlı ola bilər.
Gözün hərəki sinirinin iflici – III kəllə sinirinin zədələnməsi zamanı bəbəklərin patologiyası ptoz və göz almasının xarici əzələlərinin total atoniyası ilə müşayiət oluna bilər. Orta və yüksək dozalarda xolinergik preparatların qəbulu bəbəyin parametrlərini müvəqqəti olaraq dəyişə bilər.
Anizokoriyanın patogenezi
M-xolinolitiklərin birtərəfli qəbulu parasimpatik sinir uclarında M-xolinoreseptorların müvəqqəti blokadasına gətirib çıxarır; nəticədə bəbəklər genişlənir. M-xolinomimetiklər əksinə təsir göstərir, çünki onlar mediator rolu oynayır. Normada reseptor aparatla qarşılıqlı əlaqədə olan asetilxolin bəbəyin daralmasına