i dəyişikliyin hansı bəbəkdə olması müəyyənləşdirilir. Əsas diaqnostik metodlar aşağıdakılardır:

Bəbəklərin işığa reaksiyasının öyrənilməsi – fizioloji anizokoriyada testlərin nəticələri orta statistik göstəricilərə uyğun gəlir. Patoloji proses zamanı bəbəklər işığa süst reaksiya verir, davamlı morfoloji dəyişikliklərdə reaksiya ümumiyyətlə olmur.
Gözlərin biomikroskopiyası – göz almasının ön seqmentinin yarıqlı lampalarla müayinədə üzvi zədələnmələrini müəyyənləşdirməyə imkan verir. Anizokoriya zamanı qüzehli qişanın, bəbəyin sfinkterinin və ya dilatatorunun travmatik zədələnməsi aşkar olunur.
Diafanoskopiya – diafanoskop-transillüminatorun köməyilə keçən işıqda gözün toxumalarının diaqnostik işıqlandırılması ilə aparılır. Müayinənin məqsədi qüzehli qişanın periferiyasında transillüminasiyanın yarıqşəkilli defektlərini aşkarlamaqdır.
M-хоlinomimetiklərlə test – müayinə üçün, adətən, polikarpin hidroxlorid istifadə olunur. Qüzehli qişanın preparatın aşağı konsentrasiyalarına hiperhəssaslığı anizokoriyanın əsasında Adi bəbəyinin durduğunu düşünməyə əsas verir.
Anizokoriyanın müalicəsi
Müalicə taktikası xəstəliyin etiologiyasından asılıdır. Okulosimpatik simptomikompleks zamanı anizokoriyanı neyrostimulyasiya və ya əvəzedici hormonal terapiya vasitəsilə aradan qaldırmaq olar. Ehtiyac yaranarsa, ptozun cərrahi korreksiyası aparılır, arxa sinexiyalar kəsilir. Əgər bəbəyin daralmasına səbəb iritdirsə, QSİƏP və antibakterial preparatlarla kompleks müalicə təyin olunur. Tonik Adi bəbəyində anizokoriya simptomatikasını M-xolinamimetiklərin yeridilməsilə aradan qaldırmaq olar. Gözlərin sifilisində spesifik antibakterial terapiya göstərişdir.

Anizokoriyanın proqnoz və profilaktikası
Proqnoz patoloji vəziyyətin səbəbinə əsasən müəyyənləşdirilir. Fizioloji anizokoriyada bütün dəyişikliklər keçici xarakter daşıyır. Sinir liflərinin üzvi zədələnmələrində xəstəliyin sonlanması qeyri-kafidir, çünki bəbəklərin akkomodasiya qabiliyyəti korreksiyaya çətin tabe olur.