a bilər. Binokulyar görmənin itirilməsi görmə sahəsinin sərhədlərinin daralmasına, məkan qavrayışının pozulmasına gətirib çıxarır. Pasiyentlər akkomodasiya aparatının tez yorulması ilə bağlı astenopik şikayətlər təqdim edirlər. Monokulyar görməyə adaptasiya cavan yaşlarda daha asan olur. Korluqla əlaqədar enukleasiya aparıldıqdan sonra uyğunlaşma görmə disfunksiyasının proqressivləşməsinə müvafiq şəkildə baş verir. Anoftalmın sinir aparatının zədələnməsi ilə müştərəkliyi göz almasının proyeksiyasında və ənsədə kəskin ağrılara səbəb olur.

Anoftalmın ağırlaşmaları
Anoftalmın anadangəlmə formasında pilləli protezlənmə icra olunmadıqda üzdə assimmetriya yaranır. Zədələnən tərəfdə qaşlar sallanır, burun qanadları və ağız bucaqları yuxarıya qalxır. Uşaq inkişaf etdikcə deformasiyanın ifadəliliyi artır, bu da tənəffüs funksiyasının və çeynəmə aktının pozulmasına gətirib çıxarır. Göz yuvasında göz almasının aşağı differensiasiyalı mayasının olması əksər hallarda infeksion və iltihabi ağırlaşmaların qoşulmasına səbəb olur. Bir sıra hallarda retrobulbar abses və ya göz yuvasının absesi inkişaf edir.

Anoftalmın diaqnostikası
Vizual olaraq göz yuvasında gözün yoxluğu müəyyən edilir. Konyunktiva boşluğunun forması konusşəkilli, ölçüsü isə kiçilmiş olur. Göz yarığının daralması daxili epikantus, entropion və ya yuxarı göz qapağının büküşünün tamamən olmaması ilə müşayiət edilir. Anoftalmın diaqnostikasında aşağıdakı instumental üsullardan istifadə olunur:

Gözün biomikroskopiyası. Bu üsulla konyunktiva tağlarının disproporsionallığı, göz yarığının daralması, göz qapaqlarının anomal vəziyyəti, çoxsaylı çapıqlar və bitişmələr aşkarlanır.
Baş beynin KT. Anoftalmın formaları və mikroftalm arasında differensial diaqnostika aparmaq üçün KT icra olunur. Psevdo formada görmə sinirinin kanalı vizualizasiya edilir. Mikroftalmın fərqləndirici cəhəti göz yuvasında aşağı differensiasiyalı mayanın olmasıdır.
Gözün USM. Göz yuvasının vəziyyətinin qiymətləndirilməsinə, onun