m vəzilərinin sekret hasilini stimulə edir. Gözlərin davamlı silinməsi və diskomfortun aradan qaldırılma cəhdləri infeksiyanın qoşulmasına gətirib çıxarır. Konyunktivitli pasiyentlərdə aşağı göz qapağının çevrilməsi zamanı damar genişlənməsi, gözlərdə hiperemiya və yanğı hissi meydana çıxır.

Senil forma üçün xəstəliyin klinik təzahürlərinin tədricən proqressivləşməsi xarakterikdir. Başlanğıcda aşağı göz qapağının palpebral kənarının göz almasına tam toxunmaması aşkar olunur. Bir müddətdən sonra kirpik kənarının 1/3 hissəsinin ayrılması (hissəvi çevrilmə) müşahidə edilir. Bu hal tədricən tam ektropionla əvəz olunur. Dəri örtüklərinin elastikliyinin azalması və gözün dairəvi əzələsinin atoniyası fonunda göz yaşının tez-tez silinməsi prosesi daha da ağırlaşdırır. Çapıq mənşəli tam ektropion zamanı sadalanan əlamətlərə laqoftalmın klinikası qoşulur. Pasiyentlər gözlərini tam şəkildə qapaya bilmirlər. Zamanla buynuz qişanın distrofik və eroziv zədələnmələri, keratit inkişaf edir.

Paralitik ektropion birtərəfli prosesdir. Aşağı göz qapağının klinik təzahürləri ilə yanaşı xəstələrdə qaşların ptozu, dodaq və yanaqların asimmetriyası müşahidə olunur. Üzün zədələnmiş yarısında mimika yaranmır. Göz qapağının anadangəlmə çevrilməsinin izoləolunmuş formasında aşağı dərəcəli dezadaptasiya izlənilir. Bu səbəbdən xəstəlik gizli və ya minimal əlamətlərlə gedə bilər.

Aşağı göz qapağının çevrilməsinin diaqnostikası
Ektropion xarici lokalizasiyalı xəstəlik olduğundan ilkin diaqnozun qoyulması çətinlik törətmir. Xarici baxış zamanı dairəvi əzələlərin funksiyası qiymətləndirilir. Pasiyentlərdə adətən periorbital əzələnin hipotrofiyası və ya tonusunun azalması qeydə alınır. Aşağı göz qapağının atoniya dərəcəsini onu xarici və daxili bucaqlarda aşağıya doğru dartmaqla təyin etmək məsləhət görülür. Göz qapaqlarını müayinə edərkən xoş və ya bədxassəli törəmələrin, çapıq dəyişikliklərinin olmasına diqqət yetirilir. Həmçinin pasiyentlərdə dəri örtüklərinin hiperemiyası və