ə bilir. Bundan başqa, elektroretinoqrafiyada dəyişikliklər – tam axromatopsiyada kolbacıqların piklərinin amplitudunun azalmasından tam itməsinə qədər.


Diaqnostikanın genetik metodları mutasiyasını aşkarlamaq məqsədilə axromatopsiya genlərinin sekvenləşdirilməsinə yönəlir. Patologiyanın irsiyyətinin xarakterinin təyini məqsədilə ailə anamnezinin araşdırılması xəstəliyin aşkarlanmasına kömək edə bilər. Differensial diaqnostika torlu qişanın piqmentli abiotrofiyasının bəzi formaları ilə aparılır. Belə ki, bu xəstəliyin başlanğıc təzahürləri axromatopsiyanın simptomları ilə oxşar ola bilər.

Аxromatopsiyanın müalicəsi
Axromatopsiyanın istənilən formasının spesifik müalicəsi hazırda mövcud deyil. Gen terapiyası sahəsində aparılan tədqiqatlar laborator heyvanlarında rəng duyğusunun hissəvi bərpasına imkan vermişdir. Axromatopsiyanın başqa simptomlarının (uzağı görmə, hemeralopiya) azaldılması məqsədilə korreksiyaedici və günəş şüalarından qoruyucu eynəklər istifadə olunur. Natamam axromatopsiya zamanı rəng duyğusunun bir qədər yaxşılaşdırılmasına neodim şüşəli eynəklərin istifadəsi kömək edir. Bir sıra ölkələrdə daltonizmli xəstələrə belə eynəklərdən istifadə etdiyi müddətdə avtotransport idarə etməyə icazə verilir.

Tam axromatopsiya zamanı proqnoz əksər hallarda qeyri-kafidir. Belə ki, belə xəstəlik zamanı görmənin pozulması proqressivləşməyə meyillidir. Lakin eyni eynəklər və xəstənin həyat keyfiyyətinin yaxşılaşdırılmasına yönəlmiş başqa tədbirlər bu prosesi ləngidir. Həmçinin vitamin A və E, damargenəldici preparatlarla dəstəkləyici terapiya təyin oluna bilər. Natamam axromatopsiya zamanı rəng duyğusunun azalması və görmənin azacıq pisləşməsi xəstənin ağır vəziyyətlərinə səbəb