təsirindən sonra buynuz qişada iltihabi proses inkişaf edir, stromada ödem əmələ gəlir. Buynuz qişanın hüceyrələri (keratositlər) xüsusi fermentativ maddələr və xemoattraktantlar sintez edir. Nəticədə limbin perikorneal damarları genişlənir. Zədələnmə sahəsində leykositlər toplanmağa başlayır, iltihabi hüceyrə infiltrasiyası daha da aktivləşir. Zədələnmiş hüceyrələrin ifraz etdiyi angiogen amillər damarların endotel hüceyrələrinin yayılmasını stimulyasiya edir. Bu da neovaskulyarizasiyaya və buynuz qişanın yüksək differensiasiyalı toxumasının kobud birləşdirici toxuma ilə əvəzlənməsinə gətirib çıxarır.

Belmonun əlamətləri
Belmonun əlamətləri
Belmonun anadangəlmə forması yenidoğulmuşlarda büllurun şəffaflığının dəyişməsi ilə özünü büruzə verir və əksər hallarda digər oftalmoloji patologiyalarla (qlaukoma, katarakta, mikroftalm və ya mikrokornea, qüzehli qişanın atrofiyası) birgə inkişaf edir. Leykomanın qazanılmış forması buynuz qişanın infeksion proseslərinin və ya travmanın yekun mərhələsi sayılır. Bu səbəbdən pasiyentlərin şikayətləri ilkin xəstəlikdən, zədələnmə sahəsindən və bulanıqlığın buynuz qişanın optik zonasına nəzərən yerləşməsindən asılı olur.

Travma zamanı ağrı sindromu, yad cisim hissi, blefarospazm meydana çıxır. İltihabi xəstəliklərdə isə görmə funksiyası zəifləyir, fotofobiya (işıqdan qorxma), gözlərin sulanması, güclü ağrılar müşahidə olunur. Belmo optik zonada inkişaf etdikdə görmə itiliyi zəifləyir və ya tamamən itir. Leykoma paraoptik zonada lokalizasiya etdikdə görmə itiliyi saxlanıla bilər. Zədələnmiş buynuz qişa süd rəngində olur.

Göz almasının zədələnmə dərinliyindən asılı olaraq, posttravmatik belmonun aşağıdakı dərəcələri ayırd edilir:

Belmonun diaqnostikası
Anadangəlmə forma yenidoğulmuşlarda doğum evində oftalmoskopiya aparıldıqdan sonra aşkar edilir. Göz almasının daha dərin qatlarında gedən dəyişiklikləri müəyyən etmək üçün USM icra olunur. Ehtiyac yarandıqda əlavə olaraq, göz yuvasının KT təyin edilir.

Belmonun