Blefarit – kirpik dibinin ikitərəfli residivləşən iltihabıdır. Patologiya göz qapaqlarının kənarlarının qızarması və şişkinliyi, ağırlıq hissi və qaşınma, parlaq işığa yüksək həssaslıq, gözlərin tez yorulması, kirpiklərin anomal böyüməsi və tökülməsi ilə təzahür edir. Blefaritin diaqnostikası xarici baxış, görmə itiliyinin təyini, biomikroskopiya, bakterioloji əkilmə, kirpiklərin demodoksə görə analizinə əsaslanır. Müalicə konservativ tədbirlərdən (göz qapaqlarının gigiyenası, göz damcıları və məlhəmlərdən istifadə, göz qapaqlarının masajı və s.) ibarət olub, xəstəliyin səbəblərinin aradan qaldırılmasına yönəldilir.

Blefarit barədə ümumi məlumat
Blefarit göz qapaqlarının iltihabi xəstəliyidir. Onun populyasiyada rastgəlmə tezliyi təxminən 30%-dir. Bu patologiya uşaqlarda da inkişaf edir, lakin xəstəliyin pik dövrü 40-70 yaşlara təsadüf edir. Blefarit müalicəyə çətin tabe olur. Patologiyanın ağır formalı residivləşən gedişi xalazion, konyunktivit, keratitin inkişafına, görmə qabiliyyətinin zəifləməsinə gətirib çıxara bilir.

Blefaritin yaranma səbəbləri
Blefaritin yaranma səbəbləri
Blefarit müxtəlif amillərin təsirindən yarana bilir. İnfeksion blefaritlərə bakteriya (epidermal və qızılı stafilokokk), göbələk, gənələr; qeyri-infeksion formaya isə allergik agentlər, oftalmoloji xəstəliklər səbəb olur. İnfeksion blefaritlərin əsas törədicisi kirpiklərin tük kisəciklərini zədələyən stafilokokklardır. Blefaritin risk amillərinə badamcıqlar, paranazal sinuslar, ağız boşluğu və dəridə xroniki infeksiya ocaqlarının (tonzillit, haymorit, frontit, karies, impetiqo) olması aiddir.


Çox vaxt blefarit kirpik dibinin Demodex gənəsi ilə zədələnməsi nəticəsində formalaşır. Əksər insanlarda gənələr dərinin üzərində, tük follikullarında, piy vəzilərində məskunlaşır. Orqanizmin ümumi müqaviməti zəiflədikdə onlar aktivləşərək, göz qapaqlarının dərisində toplanır. Bu da blefaritin yaranmasına gətirib çıxarır. Etioloji amillər qismində bəzən I, II və III tip herpes