meydana çıxır. Bu qrupa varfarin, antipsixotik vasitələr, simpatomimetiklər, sinir sisteminin stimulyatorları daxildir.
İnfeksion xəstəliklər. Xəstəliyin simptomatikası dölün məxmərək, qızılca, herpes virusları ilə infeksiyalaşması ilə bağlı ola bilər. Viruslar hematoplasentar baryerdən keçərək, görmə orqanının embriogenezinə mənfi təsir göstərir.
Fiziki amillər. Anadangəlmə blefarofimozun inkişafına radiasion şüalanma səbəb olur. Hamilələrdə rentgenoloji diaqnostikanın aparılması, bəzi hallarda isə məişət və ya istehsalat şəraitində ionlaşdırıcı şüalanma xəstəliyin etiologiyasında müəyyən rol oynayır.
Blefarofimozun patogenezi
Blefarofimoz – anadangəlmə xarakterli, genetik determinasiya olunmuş patologiyadır. Xəstəlik autosom-dominant tip üzrə irsən ötürülür. Alimlər blefarofimozun inkişafını 3q22.3-q23 sahəsində lokalizasiya olunan FOXL2 genin mutasiyası ilə əlaqələndirirlər. Xəstəlik üçün göz yuvası nahiyəsində patoloji toxumaların inkişaf etməsi xarakterikdir. Bitişmələrin yaranması palpebral, əsasən lateral kənarların birləşməsinə gətirib çıxarır. Anomaliya hamiləliyin I trimestrində – göz qapaqları və göz almasının mayasının qoyulduğu dövrdə formalaşır. Embriogenezin 6-cı ayında teratogen amillərin təsirindən frontonazal və üst çənə çıxıntılarının yuxarı və aşağı göz qapaqlarına ayrılması pozulur.

Bətndaxili inkişaf dövründə herpes, məxmərək və ya qıcılca viruslarına yoluxma göz alması strukturlarının differensiasiya prosesi pozulmasına səbəb olur. Nəticədə görmə orqanının çoxsaylı inkişaf qüsurları əmələ gəlir. Blefarofimoz sindromu miogen, bəzən isə neyrogen ptozun təzahürü kimi qiymətləndirilir. Miogen formada göz qapaqlarının displaziyası gözün dairəvi əzələsinin distrofik dəyişiklikləri ilə birgə rast gəlinir. Neyrogen ptozlu xəstələrdə gözün hərəki sinirinin natamam inkişafı müşahidə edilir. Bu zaman göz yuvası nahiyəsində dəri örtüklərinin innervasiyası pozulur.

Blefarofimozun əlamətləri
Blefarofimozun əlamətləri
Xəstəliyin ilkin