hipoplaziyası müəyyən edilir. Diaqnostika prosesində aşağıdakı instrumental üsullar tətbiq edilir:

Vizometriya. Görmə disfunksiyasının xarakteri xəstəliyin ağırlıq dərəcəsindən asılıdır. Yüngül formalarda görmə itiliyi norma səviyyəsində olur. Ağırlaşmalar baş verdikdə amavroz yarana bilər.
Gözün biomikroskopiyası. Göz almasının ön seqmentini müayinə edərkən konyunktiva damarlarının qanla dolması və buynuz qişanın xoralaşması aşkarlanır. Belə dəyişikliklər ikincili xarakter daşıyır.
Təmassız tonometriya. Pasiyentlərin anamnezində göz nəmliyinin miqdarının dəyişməsinə rast gəlinir. Bu da bir sıra hallarda gözdaxili təzyiqin azalmasına gətirib çıxarır.
Gözün USM.Ultrasəs müayinənin köməyilə göz yuvasının yuxarı şöbələrinin ikitərəfli simmetrik hipoplaziyası təyin edilir. Göz almasının diametrinin kiçilməsi mikroftalmdan xəbər verir.
Patologiya blefaroxalazis və psevdoptozla differensiasiya edilir. Blefaroxalazis zamanı klinik simptomatikanın inkişafı dəri örtüklərinin sallanması ilə bağlı olur, yuxarı göz qapağının vəziyyəti dəyişilmir. Psevdoptozun fərqləndirici xüsusiyyəti yuxarı göz qapağının ikincili sallanmasıdır. Əsas etioloji amil qismində göz almasının hipotrofiyası, endoftalm, strabizm inkişaf edir.

Blefarospazmın müalicəsi
Müalicə taktikası göz yarığının anatomik xüsusiyyətlərindən və yanaşı gedən zədələnmələrdən asılı olur. Xəstələrdə çoxmərhələli rekonstruksiya aparılır. İlk növbədə telekantus və əks epikantus korreksiya edilir. Bu məqsədlə transnazal fiksasiya və ya Z-plastika icra olunur. Sonra isə kantoplastika yerinə yetirilir. Cərrahi müdaxilənin məqsədi göz yarığının korreksiyasından ibarətdir. Kantotomiyadan sonra kantal vətər hissəvi şəkildə kəsilir, göz qapağının toxumaları göz yuvasının sümüküstünə fiksə edilir. Kəsik nahiyəsinə kosmetik tikiş qoyulur.


Zərurət olduqda rekonstruksiyanın yekun mərhələsində ptozun korreksiyası aparılır. Kosmetik defekt az ifadəli olduqda kantopeksiya ilə kifayətlənilir. Əməliyyat prosesində