tez-tez ödemləşməsi böyrək patologiyaları (xroniki böyrək çatışmazlığı, qlomerulonefrit), allergik reaksiyalarla bağlıdır. Blefaroxalazisin inkişafına həmçinin qidalanma pozğunluqları (xörək duzu və mayenin həddindən artıq qəbulu, zülal açlığı) səbəb olur.
Göz qapaqlarının involyusion dəyişiklikləri. Yaş artdıqca pasiyentlərdə qocalıq elastozunun əlamətləri və dəri örtüklərinin atrofik dəyişiklikləri artır, gözün dairəvi əzələsinin tonusu azalır.
Laffer-Aşer sindromu. Bu genetik sindromlu şəxslərdə blefaroxalazislə yanaşı qalxanabənzər vəzinin böyüməsi və üst dodağın selikli qişasının dublikaturası müşahidə olunur. İlkin əlamətlərə pubertat dövründə rast gəlinir.
Aksessuarların taxılması. Göz qapaqları üçün nəzərdə tutulan pirsinqdən, dekor elementlərindən (qoyulma kirpiklər, strazlar) xəstəliyin yaranma riskini əhəmiyyətli dərəcədə artırır. Permanent makiyaj yalnız allergik ödem zamanı blefaroxalazisin inkişafına təkan verir.
Yatrogen təsirlər. Patologiya periorbital nahiyədə kosmetololoji manipulyasiyaların aparılma texnikasına riayət olunmadıqda da formalaşa bilər. Blefaroxalazisin sürətlə proqressivləşməsi dərinin lazerlə cavanlaşdırılması ilə əlaqəlidir.
Blefaroxalazisin patogenezi
Xəstəliyin inkişaf mexanizmində involyusion dəyişikliklər mühüm rol oynayır. Göz qapaqlarının qocalmasının ilkin əlamətləri 20 yaşdan etibarən müəyyən olunur. Morfohistoloji müayinələrin nəticələrinə görə blefaroxalazisin patogenezinin əsasında kollagen liflərin naziməsi və gözün dairəvi əzəəsinin strukturunda birləşdirici toxumanın həcminin artması dayanır. Xaotik yerləşmiş kollagen lifləri arasında tək-tək elastik liflər vizualizasiya olunur. Əksər hallarda onlara ümumiyyətlə rast gəlinmir. Atrofik dəyişikliklər dərinin bütün qatlarında baş verir. Aksessuarların istifadəsi dərinin dartılmasına və patologiyanın birtərəfli formasının inkişafına səbəb olur.

Blefaroxalazisli xəstələrdə damar tonusunun neyro-əzələ tənziminin pozulması vazodilatasiyaya gətirib çıxarır. Qan