seqmentinin infeksion zədələnmələrinin (konyunktivit, keratit, blefarokonyunktivit) yaranma ehtimalı yüksək olur. Çox zaman kseroftalmiya müşahidə olunur. Gözlərin izafi sulanması periorbital nahiyədə dəri örütklərinin qıcıqlanmasına səbəb olur. Ağır gedişli formalarda ambliopiyaya təsadüf edilir. Anamnezində blefaroxalazis olan bütün pasiyentlər «yorğun göz sindromundan» əziyyət çəkirlər.

Blefaroxalazisin diaqnostikası
Diaqnostika prosesində fizikal baxış keçirilir, instrumental müayinə üsulları aparılır. Vizual baxış zamanı göz qapağının sallanması nəzərə çarpır. Büküşlər medial kənardan lateral kənara doğru istiqamətlənir. Göz yarığının xarici kənarı sallanmış dəri büküşləri ilə örtülür. Dərinin elastikliyi azalır, nazilmiş dəridən damarlar görünür. Xəstəliyin spesifik müayinə üsullarına aşağıdakılar aiddir:

Vizometriya.Görmə itiliyinin zəifləməsi yalnız göz qapağının ifadəli sallanması zamanı qeydə alınır. Test aparılarkən pasiyent gözünü qıyır və dəri büküşünü qaldırmağa cəhd göstərir.
Kompüter refraktometriya. Xəstələrdə ikincili ambliopiya inkişaf edir. Bu üsulun yaşlı şəxslərdə tətbiqi presbiopiyanın üzə çıxmasına imkan verir. Yaşı 40-dan az olan pasiyentlərdə adətən klinik refraksiyanın miopik tipinə rast gəlinir.
Gözün biomikroskopiyası.Gözün ön seqmentini müayinə edərkən konyunktiva damarlarının qanla dolması və buynuz qişada tək-tək xoralaşma ocaqları izlənilir. Xoralar göz almalarının qişalarının palpebral kənar və ya kirpiklərlə qıcıqlanması nəticəsində formalaşır.
Perimetriya. Onun köməyilə görmə sahəsinin qeyri-bərabər daralması aşkarlanır. Görmə sahəsindən yuxarı, bəzən isə yuxarı-lateral sahələr ayrılır. Bir sıra hallarda fotopsiya müşahidə edilir.
Təmassız tonometriya. Göz almasının nəmlik dərəcəsinin artması gözdaxili təzyiqin yüksəlməsinə səbəb olur. Elektron tonoqrafiya vasitəsilə gözdaxili hidrodinamikada cüzi dəyişikliklər müəyyən edilir.
Patologiya blefaroptoz və blefarofimozla differensiasiya edilir. Blefarofimozun