s gözün daxili strukturlarına yayıldıqda blennoreya endoftalmit və panoftalmitlə ağırlaşır, göz alması atrofiyaya uğrayır.

Böyüklərdə blennoreya bir gözün zədələnməsi ilə başlanır, yenidoğulmuşlarla müqayisədə daha ağır keçir. Fəsadlara tez-tez rast gəlinir.

Qeyri-qonokokk etiologiyalı blennoreya qonokokk formaya nisbətən yüngül gedişli olur. Onun klinik şəkli digər bakterial konyunktivitlərlə oxşardır. Xlamidiya mənşəli konyunktivitdə əksər hallarda otit, pnevmoniya və limfadenit inkişaf edir.

Blennoreyanın diaqnostikası
İlkin baxış zamanı irinli konyunktivitin tipik əlamətləri müəyyən edilir. Blennoreyalı xəstənin göz qapaqlarını araladıqda irinli sekret şırnaqla axa bilər. Bu səbəbdən göz qapaqları pambıq tamponlarla izolə olunmalı və qoruyucu eynəkdən istifadə edilməlidir.

Blennoreyanın etiologiyasını dəqiqləşdirmək üçün konyunktivadan götürülmüş yaxmanın bakterioloji müayinəsi, qonoreya və xlamidiya traxomatisin PZR-diaqnostikası, İFA, İFR aparılır. Uşaqlarda blennoreya aşkarlandıqda onların valideynləri də mütləq müayinə olunmalıdır.

Buynuz qişanın və gözün daxili quruluşlarının zədələnməsini inkar etmək üçün gözün biomikroskopiyası, flüoressein sınaqları, diafanoskopiya və s. oftalmoloji üsullar tələb oluna bilər.

Blennoreya digər etiologiyalı (adenovirus, herpetik, bakterial) konyunktivitlərlə, Reyter xəstəliyi, traxoma ilə differensiasiya edilir.

Blennoreyanın müalicəsi
Xəstəliyin müalicəsi oftalmoloq, pediatr, dermatoveneroloqun birgə iştirakı ilə aparılır. Yerli və ümumi terapiya törədicinin eliminasiyasına yönəldilir.

Konyunktiva boşluğu hər 1-1,5 saatdan bir kalium-permanqanatın zəif məhlulu (furasilin, fizioloji məhlul) ilə şırnaqla yuyulur. Sulfasetamid və pensillin məhlulları gözə damcıladılır. Göz qapaqlarına axşamlar mikrobəleyhinə (tetrasiklin, eritromisin tərkibli) məlhəm çəkilir. Böyüklərdə ikinci gözün infeksiyalaşmasının qarşısını almaq üçün ona xüsusi qoruyucu sarğı qoyulur.


Sulfanilamid və antibakterial