. Ağırlaşmalar meydana çıxdıqda görmə sahəsində qara sahələr əmələ gəlir. Parlaq işıq klinik simptomatikanın güclənməsinə səbəb olur.

Bruselyoz mənşəli uveitin ağırlaşmaları
Uveitin ön formasında adətən qüzehli qişanın lentşəkilli distrofiyası və keratopatiya müşahidə edilir, arxa sinexiyalar əmələ gəlir. Gözdaxili təzyiq yüksəldikdə oftalmohipertenziya yaranır. Gözdaxili hidrodinamikanın pozulması ikincili qlaukomanın inkişaf riskini əhəmiyyətli dərəcədə artırır. Büllurun zədələnməsi zamanı arxa kapsulyar katarakta proqressivləşir. Bruselyoz mənşəli uveitin ən ağır fəsadı torlu qişanın ayrılmasıdır. Bəzi pasiyentlərdə uveit şüşəyəbənzər cismin ifadəli reaktiv iltihabı və makulyar zonanın ödemi ilə müştərək şəkildə formalaşır. Patoloji prosesin uveal traktın bütün strukturlarına yayılması panuveitə (iridosikloxorioidit) gətirib çıxarır.

Bruselyoz mənşəli uveitin diaqnostikası
Diaqnoz infeksionist və həkim-oftalmoloq tərəfindən anamnestik məlumatlar, fizikal müayinə, instrumental və laborator diaqnostikanın nəticələri əsasında qoyulur. Bundan əlavə limfa düyünləri palpasiya edilir. Brüselyozun generalizəolunmuş formasını inkar etmək üçün döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası və qarın boşluğu orqanlarının USM aparılır. Xəstələrə aşağıdakı müayinə üsulları təyin olunur:

İmmunoflüoressensiya reaksiyası (İFR). Patoloji material flüoroxromla işarələnmiş anticisimlərin köməyilə işlənilir. Yaxmada brusellaların antigenlərin olduqda onlar anticisimlərlə birləşir. Yaxmaya lüminessent mikroskopla baxdıqda xarakterik işıqlanma izlənilir.
Kultural müayinə. Qan qidalı mühitə əkilir. Brusella koloniyalarının artması orqanizmdə bu bakteriyaların olmasından xəbər verir. Kultural üsulla diaqnozu yalnız 50-70% hallarda təsdiqləmək mümkündür.
Bürne üsulu ilə dəri-allergik sınağı. Orqanizmin sensibilizasiyası zamanı brusellinlə aparılan dəridaxili allergik sınaq müsbət olur. Allergenin yeridildiyi nahiyədə dəri səthindən qabaran, oval formalı ağrılı papula əmələ